Category Archives: بیانیه ها

اُردوی کار می خروشد! زنده باد اعتصاب و تحصن سراسری معلمان

اعلامیه حزب حکمتیست

اُردوی کار می خروشد!
زنده باد اعتصاب و تحصن سراسری معلمان

امروز یکشنبه ۲۲ مهر ماه، به فراخوان “شورای هماهنگی تشکل های صنفی معلمان”، در کلیه مقاطع تحصیلی در دفاتر مدارس تحصن برگزار شد. فردا دوشنبه ٢٣ مهر ماه، این تحصن ادامه دارد. معلمان در دهها شهر و استان کشور از جمله در تهران،‌ کرج، اصفهان، تبریز، شیراز، مشهد، یزد، یاسوج، البرز، کازرون، زنجان، سنندج،‌ مریوان، سقز، کرمانشاه،‌ همدان،‌ اسلام آباد غرب، دهگلان، پاوه، البرز، روانسر، ایلام، گناباد، تربت حیدریه، گرمه، لامرد، آمل، بابل، فیروز آباد، سرو آباد، و گلستان اعتصاب کردند. معلمان آزادیخواه با تحصن در دفتر مدارس و برافراشتن خواستهای برحقشان؛ آموزش رایگان، درمان رایگان، آزادی معلمان زندانی، افزایش حقوق بالای شش میلیون، ایمن سازی مدارس، کیفیت بهتر آموزشی، لغو خصوصی سازی مدارس و کالایی کردن آموزش و بازگرداندان میلیاردها تومان تاراج رفته از صندوق ذخیره معلمان، صحنه پرشوری از اعتراض یک جبهه دیگر از اردوی کار ایران را بنمایش گذاشتند.

اعتصاب و تحصن سراسری معلمان، اعتصاب پرشور و قدرتمند رانندگان کامیون، اعتراض پیش رو سراسری بازنشستگان، و دهها و صدها اعتصاب و اجتماع کارگری دیگر، خروش اردوی کار ایران علیه فقر و فلاکت و بردگی و بیحقوقی گسترده ای است که جمهوری اسلامی به جامعه ایران تحمیل کرده است. این اعتصاب پرده ای از اعتصابات و اعتراضات نفسگیرتر و سراسری تر و همزمان تر برای تعیین تکلیف با جمهوری اسلامی است.

حزب کمونیست کارگری- حکمتیست همراه با بخشهای مختلف طبقه کارگر در ایران و جهان از اعتصاب و تحصن قدرتمند معلمان حمایت و برای پیروزی آن تلاش میکند. کارگر، راننده، معلم، اتحاد، اعتصاب!

مرگ بر جمهوری اسلامی!
آزادی، برابری، حکومت کارگری!
زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست
٢٢ مهر ١٣٩٧ – ١٤ اکتبر ٢٠١٨

رانندگان اعتصابی دستگیر شده باید فورا آزاد شوند! همکارانمان را آزاد کنید!

اعلامیه حزب حکمتیست

.از روز ۳۱ شهریور ۱۳۹۷ که دور جدید اعتصاب سراسری و پر قدرت رانندگان کامیون در سراسر کشور آغاز شد، در یازدهمین روز آن به بیش از ۳۰۰ شهر گسترش یافته است. تا امروز سه شنبه دهم مهر ماه، بیش از ۱۷۰ نفر از رانندگان اعتصابی و معترض توسط نیروهای سرکوبگر رژیم اسلامی دستگیر شدند. ۴۱ نفر از این تعداد، امروز در هماهنگی نیروهای انتظامی در استانهای خراسان، لرستان و کرمانشاه دستگیر شده اند.

با گسترش اعتصاب سراسری رانندگان کامیون که مورد حمایت و استقبال گرم گروههای مختلف اجتماعی قرار گرفته است، جمهوری اسلامی و لاریجانی رئیس قوه قصابیه، با وقاحت تمام کارگران اعتصابی را به “اعدام” و “مجازاتهای سنگین” تهدید کرد. همینطور دیروز دادستان تهران با صدور بخشنامه از مقامات قضائی حوزه های مختلف خواست که با اعتصاب کنندگان بشدت برخورد کنند و آنها را تحت تعقیب قرار دهند. همزمان ماشین تبلیغاتی حکومت اسلامی وسیعا دست به تبلیغات منفی و دروغ علیه کارگران اعتصابی زدند و برای اعتصابیون پرونده سازی جنائی میکنند.

کارگران، مردم آزادیخواه ایران !
همه ما می دانیم که رانندگان کامیون و هر بخش کارگران و مردم آزادیخواه، هزار بار حق دارند؛ اعتصاب کنند، تظاهرات کنند، اعتراض کنند که زندگی ایمن تر و شرایط کاری مناسب تری داشته باشند. جمهوری اسلامی غلط کرده است که کارگر اعتصابی را به اعدام تهدید میکند. اگر چیزی مصداق جرم و جنایت است، نپرداختن دستمزدها، گرسنگی دادن، سرکوب اعتصاب و سازماندهی اعتصاب شکنی است. مجرمین و فاسدین و جنایتکاران در راس امور نشسته اند، رهبر و رئیس جمهوری و قاضی القضات و وکیل مجلس و وزیر کابینه اند. اینها هستند که باید توسط عدالت کارگری به محاکمه سپرده شوند و نه کارگرانی که علیه فساد و رشوه گیری پلیس و باجگیری و دستمزد چند بار زیر خط فقر اعتراض می کنند. کلیه کارگران دستگیر شده باید فورا آزاد شوند. این خواست جدید اعتصاب رانندگان کامیون است. همکارانمان را آزاد کنید!

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست، تعرض بیشرمانه و بازداشت و ضرب و شتم کارگران اعتصابی را قویا محکوم میکند و از بخشهای مختلف طبقه کارگر و اردوی آزادیخواه در داخل و خارج کشور می خواهد که از هیچ اقدامی در دفاع از اعتصاب سراسری رانندگان کامیون فروگذار نکنند. تهدید کارگران به اعدام و برخورد شدید از جانب جنایتکاران قوه قصابیه باید جواب بگیرد. همینطور وضعیت ١٣ کارگر دستگیر شده هپکو هنوز نامعلوم است. در کنار اینها هر روز اخبار اعدام و قتل زیر شکنجه زندانیان سیاسی و دستگیری های گسترده در اهواز و خوزستان منتشر میشود. اقدامی سراسری و سریع و گسترده در حمایت از اعتصابیون و برای آزادی فوری کارگران زندانی و زندانیان سیاسی ضروری است. این اعتصاب نیازمند یک همبستگی وسیع کارگری است! زنده باد اتحاد رانندگان اعتصابی!

مرگ بر جمهوری اسلامی!
آزادی، برابری، حکومت کارگری!
زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست
۱۰ مهر ۱۳۹۷ – ٢ اکتبر ٢٠١٨

اعلامیه حزب حکمتیست – تهدید حکومت، گسترش اعتصاب قدرتمند رانندگان کامیون

 

اعتصاب رانندگان کامیون که از اول مهر ماه در بیش از ٨٠ شهر ایران آغاز شده بود، از روز سه شنبه شهرها و استانهای بیشتری را دربرگرفت و پنجشنبه پنجم مهرماه به حدود ٢٠٠ شهر ایران گسترش یافته است. گسترش سریع اعتصاب در حالی صورت میگیرد که مقامهای حکومتی از جمله دادستان شیراز، به سیاست تهدید و “اقدام قاطع” علیه رانندگان اعتصابی روآوردند و ابتدا ٢٢ راننده اعتصابی و در ادامه حدود ٤٠ نفر از اعتصابیون را در استانهای فارس و قزوین و پاکدشت بازداشت کردند. یک دلیل دستگیریهای اخیر را بستن جاده ها و ممانعت از عبور و مرور عنوان کرده اند.

واقعیت اینست که یک نقطه قدرت اعتصاب رانندگان کامیون، چه در دور قبل و چه این بار، مقابله با حمل و نقل توسط سپاه پاسداران و اعتصاب شکنان با اسکورت های حکومتی بوده است. آنچه مقامات حکومتی “اخلال در خدمت رسانی به مردم” نام میگذارند و با توسل به آن علیه اعتصابیون پرونده سازی میکنند، سیاست مقابله با اعتصاب است. این بار رانندگان اعتصابی تلاش گسترده ای را از همان ابتدا برای قانع کردن همکارانشان صورت دادند که نه فقط نباید در مقابل اعتصاب بایستند بلکه به نفع آنهاست که به اعتصاب بپیوندند. همین سیاست منجر به گسترش وسیع اعتصاب به ٣١ استان و حدود ٢٠٠ شهر شده است. مسئله دیگر وارد شدن اتوبوس های مسافربری به اعتصاب است. از چهارشنبه شب و پنجشنبه پنجم مهرماه، رانندگان و کارکنان شرکتهای اتوبوس مسافربری بین شهری در استان خوزستان از جمله تی بی تی و ایران پیما و چند شرکت دیگر، سرویس های خود را لغو و به اعتصاب پیوستند.

سیاست حکومت مانند دور قبل، مقابله با اعتصاب از طریق جنگ فرسایشی و اجیر کردن اعتصاب شکن و اتکا به ارتش و سپاه برای حمل و نقل و بارگیری کالا است. امری که موارد اولیه آن با تقابل رانندگان اعتصابی مواجهه شده است. در مقابل اعتصاب کل نهادهای استانی و شرکتهای دولتی بسیج شده اند. این یک رویاروئی آشکار طبقاتی سرمایه داران و دولت اسلامی شان با رانندگان اعتصابی و اعتصاب کارگری است. در مقابل این بسیج ضد کارگری حکومتی باید یک موج وسیعتر همبستگی کارگری را بمیدان آورد. رانندگان اعتصابی سنگ تمام گذاشته اند و حال وقت آنست که کلیه سرویس های حمل و نقل کشور به صورت زنجیره ای به اعتصاب بپیوندند. تنها اعتصابی نفسگیر، سراسری و گسترده میتواند تمهیدات حکومتی را شکست دهد.

کارگران اعتصابی، کارگران حمل و نقل و مراکز صنعتی!

ضروری است در این وضعیت مشخص از اعتصاب هم طبقه ای ها و همکارانتان قاطعانه دفاع کنید. موج دستگیری و بازداشت اعتصابیون و تهدیدهای امنیتی هدفی جز به شکست کشاندن اعتصاب و ایجاد موج سرخوردگی و تداوم وضعیت فلاکتبار کنونی ندارد. قدرت ما در وحدت طبقاتی مان است و آنگاه که مانند تنی واحد بمیدان می آئیم، پیروزی در دسترس است. همه پایانه ها و مراکز بارگیری و سرویس های حمل و نقل کشور باید به اعتصاب بپیوندند. اعتصاب شکنی موقوف! کسی که نمیخواهد اعتصاب کند، میتواند در خانه بماند اما نباید در مقابل اعتصاب بایستد. باید تلاش کنیم در دل اعتصاب و مبارزه قدرتمند جاری، سازمانهای مستقل کارگری و شوراهای رانندگان و کامیونداران را در هر منطقه تشکیل دهیم. باید به اندازه اعتصاب برای بسیج همبستگی و اتحاد کارگری تلاش کنیم. “کارگر، معلم، راننده، زحمتکش اتحاد، اتحاد” شعار کلیدی این اعتصاب است و ضروری است با قدرت متحقق شود. در مقابل تعرض امنیتی رژیم و تهدیدها و بازداشت ها، ضروری است فضای سیاسی شهرها را حول اعتصاب قطبی کنیم، خانواده ها و مردم زحمتکش و کارگران بیکار را به مُبلغ و فعالِ اعتصاب تبدیل کنیم. سیاست حکومتی ضد اعتصاب و اعتصاب شکنی را آگاهانه درهم شکنیم و راه پیشروی و پیروزی اعتصاب را هموار کنیم. اعتصاب رانندگان کامیون یک جبهه مُهم کشمکش سیاسی و طبقاتی در ایران علیه حاکمیت منحوس سرمایه داری است. زنده باد اعتصاب!

مرگ بر جمهوری اسلامی!
آزادی، برابری، حکومت کارگری!
زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست
٥ مهر ١٣٩٧ – ٢٧ سپتامبر ٢٠١٨

پیام کنفرانس استکهلم به طبقه کارگر ایران – کارگران! نوبت ماست

رفقای کارگر!
این روزها صدای اعتراض از هر گوشه‌ای از کشور به گوش می‌رسد. اعتراضاتی که استمرار طغیان سراسری توده‌ای در دی ماه سال گذشته هستند. ماهی که طنین فریادهای اعتراض شما به دستمزدهای حقیر، دستمزدهای عقب‌افتاده، عدم امنیت شغلی و ده‌ها معضل دیگر با اعتراضات توده‌های محروم و تهیدست به گرانی و بیکاری، دزدی و چپاول، فقر و سرکوب درهم‌آمیخت و در خیابان‌ها جاری گشت. ماهی که دختران و زنان شجاع ایستاده بر بلندی‌ها، به نقض اولیه‌ترین حقوق‌شان، یعنی حق انتخاب آزادانه پوشش اعتراض کردند. ماهی که معترضان در برابر سرکوب و حمله وحشیانه اوباش جمهوری اسلامی، فریاد “مرگ بر دیکتاتور” را سر دادند و خطاب به نیروهای سرکوب اعلام کردند: “بترسید، بترسید، ما همه با هم هستیم”.

اگر پیش از این نیز، اعتراض به سالیان متمادی فقر و تنگدستی، بیکاری و خفقان، تخریب محیط زیست و بروز ریزگردها و خشک شدن رودها و دریاچه‌ها، تضییق حقوق زنان و ستم ملی، بی‌عقوبتی جنایات‌ سران و مسئولان رژیم و وابستگان آنان، در جامعه وجود داشته است، اما از پسِ دی ماه، اعتراضات مردم تحولی چشمگیر یافته‌اند. تحولی که مبارزات و اعتراضات رادیکال و بی‌امان شما، مانند اعتصابات و راه‌پیمایی‌های کارگران هپکو و آذر آب، کارگران نیشکر هفت‌تپه، گروه ملی صنایع فولاد اهواز، کارگران راه‌ آهن و ده‌ها اعتصاب دیگر زمینه آن را فراهم آورده است. مبارزاتی که نه تنها رشد و گسترش دادید، بلکه اشکال متنوعی نیز به آن بخشیدید و مهم‌تر، با بیان شعارهای سیاسی و تعرض به مقامات حکومتی، نشان دادید حربه سرکوب رژیم دیگر کارساز نیست. از ضرب و شتم‌ها و تهدیدها نهراسیدید و از رفقای کارگر دستگیرشده خود حمایت کردید. این شما بودید که در برخی راه‌پیمایی‌ها و تظاهرات اعلام کردید: “زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی، جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی، وای از این وضع وای از این وضع”. و هم‌رزمان شما، معلمان و بازنشستگان بودند که در خیزش‌های اعتراضی خود ندا سر دادند: “من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی همه برمی‌خیزند”.

کارگران مبارز!
اعتراضات و مبارزات کنونی مردمی، هرچند پراکنده، اما نشان از تلاطمی در اعماق جامعه دارد. بحران سیاسی هیئت حاکمه و وضعیت منطقه‌ای و بین‌المللی رژیم، و ناتوانی سران جمهوری اسلامی از پاسخ‌گویی به مطالبات شما و توده زحمتکش، جامعه ایران را به عرصه نبردهای سیاسی حادی وارد کرده است. درست با آگاهی به چنین بحرانی است که بورژوازی داخلی و بین‌المللی به تکاپو افتاده‌ تا سرنوشت بحران سیاسی کنونی را به دست گرفته و آن را به مسیر مطلوب خود هدایت کنند. به مسیر حفظ نظام سرمایه‌داری با جمهوری اسلامی یا بدون جمهوری اسلامی. پس، به بورژوازی اجازه ندهید تا بار دیگر در جامه و هیئتی دیگر بر موج مبارزات شما و توده‌های زحمتکش سوار شود و قدرت سیاسی را به دست گیرد و جامعه را به قهقرایی دیگر رهنمون شود. رهبری مبارزات را در دستان توانمند خود گیرید و در نبرد پیشارو نقشی فعال، زنده و تأثیرگذار ایفا کنید تا سرنوشت این نبرد را به نفع خود و تمامی توده‌های زحمتکش رقم زنید. برای این کار، بایستی خود را سازماندهی کنید.

کارگران پیشرو، کمونیست‌ها!
وقت آن است که طبقه کارگر ابتکار عمل سیاسی و رهبری مبارزات توده‌ای برای آزادی، برابری و رفاه را در دست گیرد. کسب این هژمونی تنها با تشکل کارگران در تشکل‌های مستقل و سازمان‌ها و احزاب سیاسی طبقاتی خود ممکن است. در شرایطی که روزانه چندین اعتصاب در گوشه و کنار کشور به وقوع می‌پیوندد، می‌توان و باید در راستای ایجاد کمیته‌های اعتصاب و زمینه سازی برای سازماندهی اعتصابات سراسری کوشید. در شرایطی که بحران‌های همه‌جانبه کنونی، امکان تحولات سریع و رادیکال را در چشم‌انداز قرار داده است، می‌توان و باید برای کسب هژمونی سیاسی طبقه کارگر، شوراها را برپا کرد. کسب هژمونی سیاسی در گروی پیوند مبارزات کارگران و زحمتکشان است. مبارزات مشترکی که کارگران پیشاهنگ و طلایه‌دار آن خواهند بود و هدف آن نه تنها سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی، بلکه نابودی نظام سرمایه‌‌داری و برپایی یک انقلاب اجتماعی کارگری خواهد بود. تا در آینده‌ای روشن، سرنوشت‌ کارگران و زحمتکشان با دستان توانای خودشان رقم زده شود.
سرنگون باد رژیم سرمایه‌ داری جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم!
زنده باد اتحاد صفوف اردوی آلترناتیو سوسیالیستی!

سپتامبر ٢٠١٨ – استکهلم

امضاها:

١- اتحاد فدائیان کمونیست
٢- حزب کمونیست ایران
٣- حزب کمونیست کارگری- حکمتیست
٤- سازمان راه کارگر
٥- سازمان فدائیان اقلیت
٦- هسته اقلیت

یک آلترناتیو سوسیالیستی ضروری و ممکن است! بیانیه کنفرانس استکهلم

جامعه ایران بار دیگر آبستن یک تحول سیاسی سرنوشت‌ساز شده است. اعتراضات توده‌ای و کارگری از هر سو زبانه می‌کشد و جامعه را به سمتِ یک بُحرانِ انقلابی تمام عیار سوق می‌دهد. جمهوری اسلامی به‌عنوان رژیم اسلامی سرمایه‌داران، مردم کارگر و زحمتکش را در وضعیتی قرار داده است که به‌راستی بیش از هر زمان “چیزی به‌جز زنجیرهایشان برای از دست دادن ندارند”. رویدادهای دیماه ٩٦ که نقطه عطفی در سیر کشمکش سیاسی و طبقاتی در ایران بود، در تداوم خود بار دیگر با موج اعتراضات توده‌ای و کارگری قد علم کرده است. امروز همه نیروها و جنبش‌های طبقاتِ متخاصم اجتماعی می‌دانند که وضع کنونی قابلِ دوام نیست. جمهوری اسلامی در ذهنیتِ بخش عظیمی از جامعه ایران تمام شده و مسئله جایگزینی آن به دستور روز بدل شده است. طبقاتِ حاکم اعم از اپوزیسیونِ مُجاز تا نمایندگانِ سیاسی اپوزیسیون بورژوائی، تلاش دارند روند دست به‌دست شدن حاکمیت سیاسی بورژوازی اسلامی با کم‌ترین دخالتِ مردم کارگر و زحمتکش صورت گیرد. کل بحث شکست خورده اصلاح‌طلبی اسلامی، رفراندم، آشتی ملی و آلترناتیوسازی برسر مصون نگاه‌داشتن ماشین دولتی بورژوائی و ارگان‌های سرکوب آن از گزندِ عملِ انقلابی طبقه کارگر و اردوی چپ و سوسیالیست جامعه است.
ما در جدال جاری برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی، درهم کوبیدن تمام ارگان‌ها و نهادهائی که قدرت طبقاتِ حاکمه بر آن استوار است، مبارزه می‌کنیم. از نظر ما، سرنگونی جمهوری اسلامی باید به یک انقلاب اجتماعی، به خلع ید کاملِ سیاسی و اقتصادی از بورژوازی و استقرار یک نظم نوین کارگری و سوسیالیستی منجر شود. حکومتِ متناظر با این دولت حکومتی از طراز کمون و شوراها، حاکمیتِ اکثریتِ عظیم بر اکثریتِ عظیم است. حکومتی که با از میان برداشتن تضادهای طبقاتی، شرایط بقای طبقات به طور کلی، و بدین‌سان حاکمیت خود را به عنوان یک طبقه از میان برمی‌دارد و به‌جای جامعۀ کهنۀ بورژوائی با طبقات و تضادهای طبقاتی‌اش، اجتماعی خواهیم داشت که در آن آزادی و شکوفائی هر فرد، شرط آزادی و شکوفائی همگان باشد.
در شرایطی که سرنگونی‌خواهی به بستر اصلی سیاستِ ایران تبدیل شده است، اساسی‌ترین سوال چگونگی تعیین تکلیف با جمهوری اسلامی و تعیین تکلیف مسئله قدرت سیاسی است. طبقاتِ متمایز اجتماعی و جنبش‌ها و احزاب سیاسی‌شان، هر کدام تصویری از سرنگونی و دولت و نظام آتی به دست می‌دهند. معنای “براندازی” برای جریاناتِ بورژوائی و اردوی راستِ طرفدار ترامپ و راه حل‌های نظامی و کودتائی، اعم از سلطنت‌طلبان و سازمان مجاهدین خلق و احزاب و جریاناتِ ناسیونالیست‌ که به حمایتِ آمریکا و هم‌پیمانان آن امید بسته‌اند، همین‌طور جریاناتِ مرکز و جمهوری‌خواه که همواره طرفدار جناحی از رژیم بودند و اکنون تماما ورشکست و بی‌افق شدند و با خواستِ برگزاری “رفراندم” و “انتخابات آزاد” در همین رژیم، از اساس ارتجاع دفاع می‌کنند؛ یعنی سازش و بند و بست در بالا، حفظ اساس دستگاه سرکوب، سازش با اسلام سیاسی و دستگاه دین و نهادهای نظامی و امنیتی، کوتاه کردن دست کارگر از قدرت سیاسی، قیچی کردن اعتراض توده‌ای از سیاست، وعده تغییرات جزئی و اصلاحات، تداوم وضع موجود و بازسازی دولت سرمایه‌داری.
ما جریاناتِ برگزارکننده این کنفرانس، که بخشی از نیروهای متعلق به کمپ کارگر و سوسیالیسم ایران هستیم، اعلام می‌کنیم در مقابل هر نوع بند و بستِ بورژوائی و هر نوع آلترناتیوسازی از بالای سر طبقه کارگر و زحمتکشان خواهیم ایستاد و به هیچ دولتِ بورژوائی، که ماهیت اساسی و مشترک آن‌ها تداوم استثمار و سرکوب و بی‌حرمتی است، رضایت نخواهیم داد.
این کنفرانس اعلام می‌کند یک آلترناتیو سوسیالیستی ممکن، ضروری و مُبرم است و برای شکل دادن به آن تلاش می‌کنیم. نیروی این آلترناتیو وسیع است. کارگران و زحمتکشانی که از استثمار و فقر و فرودستی و سرکوب به ستوه آمده‌اند، زنانی که وسیعا آپارتاید جنسی و تبعیضاتِ مردسالارانه را به مصاف طلبیده‌اند، جوانانی که از بیکاری و بی‌آیندگی به جان آمده‌اند، مردمانی که علیه فجایع زیست محیطی و درماندگی رژیم جنبش وسیعی برپا کرده‌اند، آزادیخواهانی که خواهان رفع استبداد و برقراری آزادی بی قید و شرط اندیشه، بیان و تشکل هستند، تمامی آنانی که برای رفع ستم و تبعیض و کسبِ آزادی و برابری تلاش می‌کنند، این توده عظیم می‌توانند و باید جای خود را در اردوی آلترناتیو سوسیالیستی پیدا کنند.
ما عمیقا اعتقاد داریم که پیشروی و سازمانیابی شورایی طبقه کارگر و سازمان‌های مستقل کارگری در جریان اعتصابات و اعتراضاتِ رو به گسترش جاری و اتحاد آن با جنبش‌های اجتماعی و اعتراضی پیشرو با چشم‌انداز و استراتژی سوسیالیستی است که می‌تواند سرنگونی انقلابی رژیم جمهوری اسلامی و مناسبات طبقاتی حاکم را تضمین کند و افق رهایی از کلیه مصائبِ نظام سرمایه‌داری را به روی جامعه بگشاید. از این‌رو، دولت برآمده از انقلاب، که باید دولتی شورائی و کارگری باشد، با انحلال ارتش، سپاه پاسداران، نیروهای انتظامی و کلیه ارگان‌های سرکوب و بوروکراتیک حاکم و نهادهای تبلیغاتی و ایدئولوژیکِ جمهوری اسلامی و الغای قانون اساسی و سایر قوانین ضد انسانی جمهوری اسلامی، با مسلح کردن کارگران و مردم انقلابی براى دفاع از آزادى، براى سرکوبِ مقاومتِ ضد انقلاب جمهورى اسلامى و مقابله با تعرض هر نيروئى به آزادى‌ها و حقوق مردم، سرنگونی جمهوری اسلامی را اعلام و با اجرای اقدامات بنیادی زیر به‌عنوان معنای سرنگونی جمهوری اسلامی، پیشروی انقلاب کارگران و زحمتکشان را تضمین می‌کند:
١- برقراری حاکمیتِ کارگران و زحمتکشان از طریق ارگان‌های اعمال اراده مستقیم مردم. گسترش شوراها در محل کار و زیست تا سطوح شهری و منطقه‌ای و سراسری به‌جای حاکمیت جمهوری اسلامی با تضمین حق رای عمومی، همگانی، آزاد، مخفی و برابر همه شهروندان با به‌کارگیری همه اشکالِ مشارکتِ مستقیم توده‌ای. حق هر فرد بالاتر از ١٦ سال برای کاندید شدن و احراز هر مقام انتخابی. حقِ عزلِ نمایندگان توسط انتخاب‌کنندگان، در تمام سطوح، هر زمان که اکثریت آن‌ها اراده کنند.
٢- دستگیری، محاکمه و مجازاتِ سران جمهوری اسلامی در دادگاه‌های علنی.
٣ -آزادی کلیه زندانیان سیاسی. لغو “جرم” سیاسی و برچیدن زندان سیاسی. لغو مجازاتِ اعدام. لغو شکنجه.
٤- جدایی کامل دین از دولت و آموزش و پروش. آزادی مذهب و بی‌مذهبی. لغو تمامی قوانین مذهبی، برچیدن و انحلال بنیادها و موسسات مذهبی حکومتی. مصادره اموال و دارائی‌های این موسسات تولید جهل و خرافه و کلیه موقوفات و تخصیص آن به نیازهای فوری مردم.
٥- برقراری کنترل کارگری بر تولید و توزیع.
٦- تضمین تامین معیشت و رفاه همه شهروندان متناسب با استانداردهای دنیای امروز، توسط شوراها و نهادهای منتخب کارگران. تامین بیمه بیکاری مکفی برای همه افراد آماده به‌کار بالای ۱۶ سال و کلیه کسانی که به علل جسمی یا روانی توان اشتغال به کار ندارند. تضمین آموزش و بهداشت و سلامتی رایگان شهروندان.
٧- رفع کامل هرگونه تبعیض و ستم جنسیتی از طریق لغو نظام آپارتاید جنسی، لغو کلیه قوانین ضد زن و تبعیض‌آمیز، اعلام و اجرای برابری کامل و بی قید و شرط بین زنان و مردان در همه شئون زندگی فردی و اجتماعی و ایجاد فرصت‌های برابر در همه عرصه ها میان آنان.
٨- ممنوعیت کار حرفه‌ای برای کودکان. تامین و تضمین برخورداری همه کودکان از آموزش و بهداشت و سلامت و شادی و ایجاد شرایط مناسب برای رشد و شکوفائی آنان. جُرم جنائی دانستن هر گونه تعرض و سوء استفاده جنسی از کودکان و محافظتِ کودکان توسط دولت.
٩- نفی هرگونه ستم و تبعیض و نابرابری در جامعه از طریق اعلام و اجرای برابری کامل حقوق همه شهروندان، صرفنظر از جنسیت، مذهب، ملیت، نژاد و تابعیت. نفی ستم ملی و حل مسئله ملی با به‌رسمیت شناختن حقِ تعیین سرنوشت و حق جدائی با مراجعه به آرا خود آن‌ها. ما در عین حال خواهان اتحاد آزادانه و داوطلبانه همه ساکنین ایران هستیم و بر این باور هستیم که این اتحاد به سود طبقه کارگر و توده‌های زحمتکش است.
١٠- اعلام و اجرای آزادی بی قید و شرط عقیده، بیان، مطبوعات، اجتماعات، تشکل، تحزب و اعتصاب. ممنوعیت تفتیش عقاید.
١١- لغو اسرار بازرگانی. لغو دیپلماسی سری.
١٢- اقدامات فوری و برنامه‌ریزی درازمدت برای حفظ محیط زیست و منابع حیاتی آب، خاک و هوای سالم.
١٣- برقراری مالکیت اجتماعی بر بخش‌های کلیدی صنعتی، بانکی، خدماتی و تجاری در دوره گذارانقلابی.

اجرا و اِعمال نکات فوق از جمله معنا و مضمون سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی برای سوسیالیست‌ها و طبقه کارگر و اردوی چپ جامعه محسوب می‌شود. ما کارگران و زحمتکشان، کمونیست‌ها و جریانات سیاسی چپ و انقلابی، تشکل‌های کارگری و توده‌ای، جنبش برابری زن و مرد و سایر فعالین سیاسی و اجتماعی را به تلاش برای پیروزی بر جمهوری اسلامی با یک پرچم سوسیالیستی فرامی‌خوانیم. برای این اردو حیاتی است که افق و معنا و مضمونِ سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی را توده‌گیر کند و در هر مرحله و تناسبِ قوای سیاسی و مبارزه جاری به آن متکی شود.
کنفرانس استکهلم، کمونیست‌ها، کارگران و مردم زحمتکش و آزادی‌خواهان را به پیوستن به آلترناتیو سوسیالیستی، به ایفای نقش در شکل دادن و پیروز کردن آن، به برافراشتن این افق در مبارزه جاری فراخوان می‌دهد. ما وارد دورانی تعیین‌کننده شده‌ایم که سرنوشت نسل‌های متمادی را رقم می‌زند. تصمیم و اراده و پراتیک انقلابی امروز ما می‌تواند و باید به این دوره و آینده شکل دهد. آلترناتیو سوسیالیستی مُبرم و ممکن است و باید در روند مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی و فردای آن به کلیه مشقات و مصائب تاکنونی سرمایه‌داری پایان دهد.
سرنگون باد رژیم سرمایه‌ داری جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم!
زنده باد اتحاد صفوف اردوی آلترناتیو سوسیالیستی!
سپتامبر ٢٠١٨ – استکهلم
امضاها:
١- اتحاد فدائیان کمونیست
٢- حزب کمونیست ایران
٣- حزب کمونیست کارگری- حکمتیست
٤- سازمان راه کارگر
٥- سازمان فدائیان اقلیت
٦- هسته اقلیت

Facebook
Google+
https://october-online.com/category/bayaniyeh">
Twitter
Instagram