فراخوان حزب حکمتیست- در سالروز برآمد انقلابی شهریور،علیه حجاب و آپارتاید، علیه فقر و فلاکت بپاخیزیم

فریاد زن شورشی و آزاده، نفرت کارگر اعتصابی و به فقر محکوم شده، ضجه مادران و پدرانی که عزیزانشان را جلادان رژیم به قتل رسانده اند، اراده انقلابی نسل جدیدی که عزم کرده جمهوری اسلامی را از صفحه روزگار پاک کند؛ نفس را در سینه کاربدستان مهمترین دژِ ارتجاع زمانه حبس کرده است و کلیه نیروهای واپسگرا را به تحرک واداشته است. شبح سرنگونی بر روی تاریکخانه های اسلام در گشت و گذار است. ایران آبستن یک انقلاب عظیم اجتماعی است.

اگر میخواهد قامت بلند برآمد انقلابی شهریور را ببینید، سیمای وحشت زده جنایتکارانی را تماشا کنید که از سایه خود نیز میترسند. سرکوب و اقدامات “پیشگیرانه” نظامی را ببینید که به امتحان پس داده ترین عناصر “خودی” هم اعتماد ندارند. این نظام با هرچه دارد وارد میدان شده است اما نتوانسته است از جامعه امید رهائی، آرمان تغییر، خواست برابری و رفع تبعیض را بگیرد. دیگر بحث برسر رعایت “حجاب و عفاف” نیست، برسر بزیر کشیدن تجارتخانه دین، برسر باز شدن افق یک رنسانس ضد اسلامی، برسر نفی سلطه مهمترین پایگاه قدرت اسلام سیاسی، برسر برپائی جامعه ای نوین و یک دنیای بهتر است.

زنان و مردان آزاده، کارگران و مردم زحمتکش!

آزادی امری قسمتی نیست، کلیتی است که باید متحقق شود. ارتجاع را نمیتوان کمی عقب راند یا اصلاح کرد، ارتجاع را باید به همان گورستانی فرستاد که از آن برخاسته است. آخوند و سرکوبگر و شکنجه گر نمیتوانند “به صفوف مردم ملحق شوند”، باید از آنها تماماً خلع ید کرد. جمهوری اسلامی سرمایه داران را نمیتوان تدریجا تغییر داد، باید این نظام و قوانین اش را به زباله دان تاریخ ریخت. فقر و آدمکشی، زندان و شکنجه، ترور و تجاوز را نمیتوان تعدیل کرد، باید نظام مبتنی بر فقر و فساد و استبداد و استثمار را سرنگون کرد.

برخیزیم! سنگرها را برپا کنیم! حجاب سوزان را به نظام سوزان ارتقا دهیم! اعتراض و اعتصاب را در اشکال مختلف گسترش دهیم و ترکیب کنیم! رژیم اسلامی مدتهاست که تمام شده است، این پایان را باید با عزم انقلابی به کرسی بنشانیم! متشکل و متحزب شویم! ارگانهای عمل انقلابی در سطوح مختلف ایجاد کنیم! انقلاب تنها میتواند روی دوش نیروی انقلابی با اهداف انقلابی و پراتیک انقلابی محقق شود! یاد جانباختگان و هزاران جان شیفته آزادی را گرامی بداریم! آزادی و برابری و رفاه حق ماست و تنها توسط نیروئی بدست می آید که هیچ نفعی در تداوم ارتجاع در هیچ شکلی ندارد! علیه سیاست سرکوب، علیه زن کشی و زن ستیزی، علیه نکبت اسلامی، علیه فقر و فساد، علیه سرمایه داری بپاخیزیم!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست

١٧ شهریور ١٤٠٢ – ٨ سپتامبر ٢٠٢٣