قریب بە چهار ماە از اعتصاب سراسری شکوهمند معلمان ایران کە در آغازین سال تحصیلی در روزهای “یکشنبە و دوشنبە ٢٢ و ٢٣ مهر ماە” سال جاری اتفاق افتاد، می گذرد. در این اعتصاب سراسری دو روزە کە در مناطق مختلف ایران از شهرهای کوچک و بزرگ تا روستاها اتفاق افتاد، آنچە کە محرز بود درجە بالایی از اتحاد و همبستگی معلمان سراسر ایران را نشان داد کە علیرغم بە بند کشیدن رهبران صالح و مبارز شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، نە تنها مرعوب نشدەاند بلکە عزمشان جزم است برای مبارزە با نابرابری و بی عدالتی در سطوح مختلف سیستم آموزشی کشور و حق و حقوق معلمان و دانش آموزان .
در روزهای اخیر دو تن از معلمین مبارز را بە نامهای حسین رضایی دبیر کل کانون صنفی معلمان بوشهر در روز شنبه ششم بهمن ماه در منزل شخصی خود دستگیر و دو روز بعد، دوشنبه هشتم بهمن محمدعلی زحمتکش معلم آموزش و پرورش شیراز، به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به مقامات و حضور در تجمعات صنفی معلمان در شیراز و تهران، به ٣ سال زندان و یکسال تبعید به شهرستان ارسنجان اعزام شدە است. ادامە دستگیری معلمان در حالی اتفاق می افتد کە هنوز تعداد زیادی از معلمان مبارز و مسئولین شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران و کانون صنفی معلمان، همچون اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان ایران (تهران) ، محمود بهشتی لنگرودی سخنگوی کانون صنفی معلمان، محمد حبیبی، محسن عمرانی و مختار اسدی در حال گذراندن دوره زندان خود به اتهامهای امنیتی هستند و محمد رضا رمضان زادە، امید شاە محمدی، رسول بداقی، علیاکبر باغانی هم دوره تبعید خود را در شهر زابل میگذراند و دهها معلم مبارز دیگر در فواصل متعدد در سالهای گذشتە دستگیر، زندانی و یا احکام وحشیانە و تحقیر آمیز شلاق را گرفتەاند و یا هاشم خاکسار را بە شیوە توهین آمیز در مشهد توسط نیروهای امنیتی و با آمبولانس ربودە و او را تحویل تیمارستان میدهند تا وانمود کنند کە سخنان و اعتراضات نیش دار او علیە نظام اسلامی “دیوانە” وار است. شگردهای پا خوردە و معرفە کە ویژە رژیمهای دیکتاتور و فاشیستی همچون رژیم اسلامی و نازیهای آلمان و ژنرالهای شیلی، می باشند.
سوال این است کە چرا معلمین مبارز را بە بند می کشند؟! کدام “امنیت ملی” از جانب این انسانهای شریف و آموزگاران جامعە بە “خطر” افتادە و یا می افتد کە اینچنین از جانب دولتمردان رژیم اسلامی سرمایە مورد غضب واقع می شوند و احکام سنگین زندان و تبعید و شلاق را نثارشان می کنند؟!
در ١٨ مهرماە سال جاری شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران خطاب بە معلمان و دانش آموزان و والدین آنها طی بیانیەای چنین گفتند: “سالهاست فرهنگیان بازنشسته و شاغل بخاطر پایین بودن حقوق و دستمزد در رنجند و نسبت به کاهش بودجه و سرانهی ناچیز مدارس و از انداختن سنگینی بار آموزش برخلاف قانون اساسی به دوش مردم معترضند و برای نشان دادن این درد و رنج، مدام در حال کنشگری تعاملی و اعتراضی هستند. اما گویا گوش مسئولان کر و چشمانشان کور است و تنها به لقمه های چرب و حفظ قدرت خود می اندیشند و تنها راه منفعت طلبی خویش و عدهای اندک و البته شهروندانی از دیگر ملل را میفهمند و میدانند”!!
در بخش دیگری از این بیانیە میگویند: “حال که گرانی و تورم افسارگسیخته شده و قدرت خرید معلمان چون اکثریت زحمتکشان جامعه بسیار پایین آمده، آموزش هزینه اش گزاف گشته، و مجلس و دولت نتوانستهاند برای سفره تقریبا تهی فرهنگیان بازنشسته و شاغل و بهبود وضعیت آموزش چارهای بیندیشند، وقت آن رسیده است که ما نیز اعتراض خویش را نسبت به این اوضاع آشفته آموزش و پرورش نشان دهیم،” ….
آخرین بند این بیانیە چنین می گوید:.” دغدغه های ما معلمان، یک زندگی شرافتمندانه برای همه و برخورداری کودکان از آموزش با کیفیت، رایگان و عادلانه است. بدنبال از معلمان کل کشور درخواست کردند تا با اعتصاب دو روزە این مطالبات برحق را بە گوش جامعە برسانند و دانش آموزان و والدینشان را با خود همراە کنند.”
معلمان در دو روز اعتصاب خود بە رساترین شیوە ممکن بخشی از مطالبات خود را اینچنین فرمولە کردند و بە اطلاع جامعە و مسئولین رساندند.
” افزایش حقوق و دستمزد تمامی معلمان و نیروهای خدماتی و اداری (هماهنگ با سایر کارکنان دولت)”، “اختصاص بودجه لازم برای تأمین و استانداردسازی محیطهای آموزشی مطابق با استانداردهای بینالمللی”، “تبدیل وضعیت نیروهای قراردادی، حقالتدریسی و پیمانی به رسمی و تأمین امنیت شغلی آنان” و ” تأمین امنیت شغلی مربیان پیشدبستانی و نیروهای آموزشی شاغل در بخش خصوصی”، لغو هر نوع محکومیت فعالان صنفی فرهنگیان،جبران خسارت وارد شده به آنان” و “کنار گذاشتن نگاه امنیتی به تلاشهای صنفی معلمان” ، آزادی معلمان دربند و دریافت حقوق و دستمزد بالای خط فقر بر اساس اقتصاد دانان بی طرف خط فقر ٦ میلیون تومان تعیین شدە است، رفع تبعیض از ساختار نظام آموزشی و ایمن سازی و استانداردسازی مدارس و”
معلمان مبارز، دانش آموزان و والدین میلیونها دانش آموز سراسر ایران!
سالهاست کە رژیم اسلامی سرمایە بە “جرم” حق طلبی، آزادیخواهی و تلاش برای تحصیل رایگان و با استاندارد بالا و بدور از تبعیض و مطالبە حقوق معلمان، بخشی از جدی ترین رهبران و شریفترین معلمان دلسوز و آگاە ایران را تحت عنوان “اخلال در امنیت ملی” بە زندان افکندە اند و سعی کردەاند صدای حق طلبانە آنان را خفە کنند.
“جرم” آنان دفاع از شرافت انسانی و حق زیستن و آموزش رایگان برای میلیونها دانش آموز و جامعە فرهنگی ایران می باشد. نباید آنها را تنها گذاشت. هر چند تاکنون در تجمعات مختلف در دفاع از معلمان و برای آزادی آنان در شهرهای مختلف ایران شعار سر دادە شدە است اما کافی نیست.
آزادی معلمین شرافتمند در بند اوباشان اسلامی در گرو اعتراضات بمتراتب سازمانیافتە تر، سراسری تر و چە بسا قویتر از قبل و در اولویت می باشد. بویژە کە اکنون در اقصی نقاط ایران و بعضا اروپا در اعتراض بە دستگیری فعالین کارگری و افتضاح مستند سازی اعتراضات صورت گرفتە و کماکان در راە است.
والدین دانش آموزان بویژە میلیونها خانوادە کارگری کە قادر بە پرداخت شهریە و لوازم التحریر و سرویس ایاب و ذهاب فرزندانشان بە مدارس نیستند و کیفیت نظام آموزشی کشور آیندە فرزندانشان را تحت تاثیر جدی قرار میدهد، وظیفە سنگینی بر دوش دارند تا بە یاری معلمان مبارز بروند. والدین ثروتمند کە فرزندانشان را بە مدارس خصوصی می فرستند چنین دغدغەای ندارند و یا چنین وضعیتی را تحمل میکنند.
اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان ایران (تهران) ، محمود بهشتی لنگرودی سخنگوی کانون صنفی معلمان، محمد حبیبی، محسن عمرانی و مختار اسدی، حسین رضایی محمد علی زحمتکش و … نباید بیش از این در پشت میلەهای زندان و یا در تبعید بسر برند. آنان باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند و در کلاسهای درس مشغول آموزش دانش آموزان باشند و در تشکلهای صنفی خود بە همراە سایر همکارانشان در امر بهبود سطح معیشت معلمان و بهبود شرایط و امکانات تحصیلی دانش اموزان کل کشور تلاش بکنند و همراە با خانوادەهایشان در محیطی آرام و بدون دلهره زندگی کنند. اموزگاران فرزندانمان را فراموش نکنیم و برای آزادی شان تلاش کنیم، همکاران معلم را از بند جلادان جمهوری اسلامی آزاد کنیم.
***
