سیاوش دانشور- اعدام قتل عمد دولتی است! متن فارسی سخنرانی در اجتماع ۱۰ اکتبر علیه اعدام در استکهلم،

دوستان و همه کسانی که امروز در کنار ما ایستاده‌اید، خوش آمدید!

ما امروز در این ۱۰ اکتبر اینجا جمع شده‌ایم چون قلب‌هایمان سنگین و داغدار است، اما اراده‌مان هرگز نشکسته است. ما امروز اینجا نیستیم تا درباره قوانین پیچیده حقوقی یا تئوری‌های سیاسی بحث کنیم. ما اینجاییم تا درباره چیزی حرف بزنیم که به تک‌تک ما تعلق دارد: حق ساده و مقدسِ زنده بودن.

وقتی یک حکومت جان یک انسان را می‌گیرد، ما باید آن را با نام واقعی‌اش صدا بزنیم: این “اجرای عدالت” نیست؛ این قتل عمد دولتی است. این یک خشونت حساب‌شده و خونسردانه است. هیچ سیاست‌مدار، هیچ قاضی و هیچ حکومتی نفس کشیدن را به ما هدیه نداده است که امروز حق داشته باشد آن را از ما پس بگیرد. حق حیات مطلق است؛ بدون قید، بدون شرط و بدون هیچ معامله‌ای!

خطاب به مردم شجاع ایران و خطاب به خانواده‌هایی که هنوز در سوگ عزیزانشان—عزیزانی که در کشتار هولناک دی‌ماه از آن‌ها ربوده شدند—اشک می‌ریزند: می‌خواهیم بدانید که شما تنها نیستید. ما درد شما را می‌بینیم. ما شریک غم شما هستیم. شکستگی قلب شما، شکستگی قلب ماست.

آن معترضان جوانی که در ماه‌های اخیر، پس از دادگاه‌های چند دقیقه‌ای و شکنجه‌های بی‌رحمانه به پای چوبه‌های دار کشیده شدند، مجرم نبودند. آن‌ها فرزندان، خواهران، برادران و پدر و مادرانی بودند که زندگی را دوست داشتند و رویای آزادی در سر داشتند. حکومت نتوانست صدای آن‌ها را در خیابان‌ها خفه کند، پس از طناب دار استفاده کرد تا کاری را که در خیابان شروع کرده بود، تمام کند. این یک “مجازات قانونی” نیست؛ این ادامه همان کشتار خیابانی است که حالا پشت درهای بسته پنهان شده است.

اما ما می‌گوییم:کافی است، دیگر بس است! ما اجازه نمی‌دهیم نام آن‌ها فراموش شود. ما هرگز این بی‌رحمی دلبخواهی را به عنوان “عدالت” نخواهیم پذیرفت. امروز از همین خیابان، با یک صدای واحد، خواهان پایان فوری این ماشین کشتار هستیم. ما پای زندگی ایستاده‌ایم. ما در کنار خانواده‌های داغدار ایستاده‌ایم و تا زمانی که سایه طناب دار برای همیشه از بین نرود، آرام نخواهیم نشست.

مرگ بر جمهوری اسلامی!

زندانیان سیاسی باید آزاد شوند!

سپاسگزارم!

۱۰ اکتبر ۲۰۲۶