پیام کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست به زندانیان سیاسی و خانوادههای جانباختگان
رفقای زندانی، زندانیان سیاسی، مبارزان راه آزادی و سوسیالیسم!
گرمترین و صمیمانهترین درودهای کمونیستی و انقلابی ما بر شما باد! بر شما زندانیان مبارز و رزمندگانی که برای آزادی و برابری با عزمی استوار علیه جمهوری اسلامی و نظم سرمایهداری حاکم بر ایران به مبارزه برخاستهاید. شمایانی که به جرم دفاع از آزادی، دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان مورد پیگرد قضایی و سرکوب رژیم قرار گرفتهاید، شکنجه و شلاق را تجربه کردهاید، زمانهای طولانی را در سلولهای انفرادی ماندهاید و سپس در بیدادگاههای جمهوری اسلامی با محاکمات دروغین و از پیش تعیین شده به حبس و زندان محکوم شدید. درود بر استقامت و پایداریتان باد! خاصه شما زندانیان مبارزی که از بهمن ماه ۱۴۰۲، سهشنبههای اعتصابی «نه به اعدام» را آغاز کردید، با عزمی استوار پیام مبارزاتیتان را به دیگر زندانها رساندید و اکنون پرچم کارزار مقاومت و ایستادگی علیه اعدام را – که یک قتل عمد دولتیست – در صد و دومین هفتۀ اعتصابی در بلندای بیش از ۵۵ زندان در سراسر کشور به اهتزار در آوردید.
رفقا و دوستان زندانی! کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در یکی از حساسترین دوران مبارزاتی تودههای مردم ایران برگزار شد. زمان برگزاری این کنفرانس اگر چه از دو ماه پیش تعیین شده بود، اما همزمانی برگزاری آن در چهاردهمین روز مبارزات آزادیخواهانه تودههای زحمتکش مردم ایران، وظایف سنگینتری را بر دوش شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست گذاشت. وظایفی انقلابی که شورا را بر آن خواهد داشت تا بیش از پیش پژواک صدای مبارزات شما از درون شکنجهگاههای مخوف جمهوری اسلامی باشد.
ادامه کارزار مبارزاتیتان علیه اعدام – آنهم در ایامی چنین سرنوشتساز که تودههای مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی بپا خاستهاند – بذر امید و مقاومت را در دل همه مبارزان راه آزادی و سوسیالیسم افشانده است. به رگهای جنبش نوپای «نه به اعدام» خون تازه دمیده و تحرکات جدیدی را علیه اعدام در درون جامعه بوجود آورده است. مبارزات شما و همصدایی گروههای مختلف اجتماعی با کارزار سهشنبههای نه به اعدام در شرایطی رو به اعتلا گذاشته است که رژیم اعدام و شکنجه، با تشدید سیاست دار و داغ و اعدام و تکرار سناریوهای پیشین اعترافهای تلویزیونی خود را برای مقابله با جنبش انقلابی مردم تجهیز کرده است. این در حالیست که اوضاع سیاسی کشور به شدت متلاطم، اقتصاد کشور فرو ریخته، خزانه دولت خالی، سفرهها کوچک، بیکاری گسترده و مردم برای تغییر وضعیت موجود در ابعاد سراسری به تظاهرات و نبردهای خیابانی علیه جمهوری اسلامی روی آوردهاند. در چنین وضعیتی که هیئت حاکمه در گرداب سقوط دست و پا میزند، برخاستن صدای نه به اعدام شما در زندان و بیرون از زندان، پژواک بیشتری یافته است. گستردگی کارزار سهشنبههای نه به اعدام – آنهم در دوران فروپاشی رژیم، بیانگر این واقعیت است که اقتدار و هیمنۀ رژیم در عرصههای مختلف فرو ریخته، بگیر و ببندها کارآیی سابق خود را از دست داده و بازداشت و زندان و محاکمات فرمایشی دستگاه قضایی قادر به توقف مبارزات مردم علیه اعدام و پیشروی آنان برای سرنگونی جمهوری اسلامی نیست.
موج جدید اعتراضات تودهای که در دو هفتۀ گذشته سراسر کشور را فرا گرفته است، نتیجۀ بحرانهای لاعلاجیست که ریشه در ساختار فاسد و معیوب جمهوری اسلامی و نظام سرمایهداری حاکم بر کشور دارد و لاجرم تنها با سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و استقرار حاکمیت شورایی کارگران و زحمتکشان از میان برداشته خواهد شد. حال در چنین وضعیتی که تودههای مردم ایران عزم خود را برای سرنگونی جمهوری اسلامی جزم کردهاند، مقاومت و ایستادگی شما در درون زندانها و شکنجهگاههای جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری امید گسترش مبارزه علیه اعدام را در جای جای جامعه بر انگیخته است. درود بیکران ما بر استقامت و پایداریتان باد!
خانوادههای جانباختگان راه آزادی و برابری و سوسیالیسم!
درود بیکران ما بر شما و پایداری و استقامتتان باد! خاصه شمایانی که در دو هفتۀ گذشته عزیزان سروقامتتان با شلیک مستقیم گلولۀ نیروهای آدمکش جمهوری اسلامی به خاک افتادند. شما خانوادههای داغداری که به رغم تحمل رنجها و سختیهای فراوان، همواره بر آرمانهای مبارزاتی و آزادیخواهانۀ فرزندانتان پای فشردهاید. در سختترین شرایط، صدای دادخواهی عزایزان جانفشانتان را پژواک دادهاید، پرچم جنبش دادخواهی را بر دوش گرفته و با پایداریتان سیاست سکوت و فراموشی را درهم شکستهاید. با این همه و به رغم همه هزینهها و رنجهایی که تاکنون متحمل شدهاید، هرگز از پای ننشستید و قدمی از مسیر دادخواهی عقبنشینی نکردید. در تمامی این سالهای سپری شده استوار ماندید و به ما آموختید که پرچم مبارزاتی فرزندان راست قامتتان بر زمین افتادنی نیست. آنچه در این سالهای سرکوب و کشتار و مرگ بر فرزندان مبارزتان رفته است، چه آنهایی که در این روزها در دفاع از آرمانهای انقلابیشان توسط مزدوران جمهوری اسلامی در کف خیابانها پرپر شدند، چه آنهایی که پیش از این در راه آزادی و برابری و سوسیالیسم جانفشانی کردند، چه آنهایی که در زندانها حماسه آفریدند و با پروندهسازیهای دروغین بازجویان شکنجهگر سربدار شدند، نام و نشان هیچکدام از این مبارزان راه آزادی و برابری از خاطرهها محو نخواهد شد. فرزندان مبارزتان، جملگی زنان و مردان آزادیخواهی بودهاند که با علم به رهایی جامعه از ستم و بیدادگری، با آگاهی نسبت به رهایی کارگران و تودههای زحمتکش از استثمار و تبعیض و نابرابری به پیکاری بیامان علیه نظم موجود و حاکمان مستبد آن به مبارزه برخاستند.
آنچه را که شما در این سالهای متمادی – خاصه در این روزهای سرنوشت ساز و تاریخی – تحمل کردید و در همپیمانی با فرزندانتان وفادار ماندید، جای بسی تقدیر و قدردانیست. درود بیکران بر شما و استقامت و پایداریتان باد. شما خانوادههای رنجکشیدهای که با برافراشتن پرچم مبارزاتی فرزندان راست قامتتان، همواره پیام رسان امید و پیروزی در راه آزادی و برابری و سوسیالیسم در جامعه بودهاید. مطمئن باشید جمهوری اسلامی رفتنیست، پیروزی نزدیک است و فردای روشن در انتظار همۀ ماست. درود بیکران ما بر شما باد!
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست.
دیماه ۱۴۰۴ – ژانویه ۲۰۲۶
امضاها: امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت