esmail weisi

esmail weisi

جمعه, 28 تیر 1392 12:15

گزارشی از  برگزاری مراسم سیزدهمین سالروز ترور پنج نفراز رفقای کمونیست در  شهر سلمانیه


روز 14 ژوئیه 2000 نیروهای مسلح اتحادیه میهنی کردستان عراق در همدستی با جمهوری اسلامی ایران و با فرمان رحیم صفوی فرمانده وقت سپاه پاسداران  به خودرو حامل پنچ تن از کادرها و اعضای حزب کمونیست کارگری عراق تیراندازی کرده و در جا رفقا هاوری لطیف، ابراهیم محمد، امید نیک بین، محمد مصطفی و عبدل باسط محسن را  به قتل رسانند. طی این مدت به رسم هر ساله احزاب کمونیست کارگری عراق، کردستان و حکمتیست مراسمهایی را در کشورهای گوناگون برگزار کرده اند. مراسم امسال به فراخوان حزب کمونیست کارگری کردستان بر مزار رفقای جان باخته در شهر سلمانیه برگزار گردید. در این مراسم رفقا رحمت فاتحی، نسرین محمودی آذر، سلام زیجی و رضا کمانگر بعنوان هیئتی از طرف رهبری حزب حکمتیست شرکت کردند. در این مراسم تاج گلهایی بر مزار رفقا قرار گرفت، تاج گل حزب حکمتیست توسط رفیق رحمت فاتحی تقدیم گردید.


در ادامه رفیق محسن کریم از طرف رهبری حزب کمونیست کارگری کردستان پیرامون این واقعه وعاملین و سیاستهایی که منجر به ترور رفقای جان باخته شده بود سخنرانی کرد، سپس رفیق رضا کمانگر عضو کمیته مرکزی به نمایندگی از حزب حکمتیست سخنرانی کرد. رضا کمانگر ضمن خو ش آمد گویی به حضار وتسلیت به خانواده جانباختگان و فعالین جنبش کمونیست کارگری و اعلام همدردی، اظهار داشت که‌  رفقای جانباخته، کادرهای جنبش کمونیزم کارگری بودند که جرم آنها دفاع از آزادی و برابری، دفاع از حقوق کارگر، دفاع از حقوق زن و کودک و در یک کلام مدافعین پیگیر برای رفاه و آسایش و ایجاد یک دنیای بهتر بودند.


 رضا کمانگر در ادامه سخنان خود به عاملین و مجریان این جنایت اشار کرده و گفت دستور ترور رفقای ما از طرف رحیم صفوی فرمانده سپاه پاسداران صادر شده و توسط رهبران اتحادیه میهنی اجراء گردید. او تأکید کرد که ما نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم، عاملین ومجریان این جنایت در کردستان عراق باید دادگاهی شوند و روزی هم میرسد که سران جمهوری اسلامی هم بجرم صدور فرمان ترور این رفقا محاکمه و مجازات شوند.


بدنبال یکی از فعالین جنبش کارگری هم پیام کوتاهی را خطاب به‌ حاضرین ایراد کرد.


لازم به توضیح است که  تلوزیون روداو از این مراسم گزارشی تهیه و در پایان با رضا کمانگر هم مصاحبه کرد.
حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست
24 تیر 1392
15 ژوئیه   2013

IMG_3684.JPG

IMG_3667.JPG

IMG_3725.JPG

IMG_3755.JPG

چهارشنبه, 26 تیر 1392 18:41

تصویر نامه کارگران فولاد زاگرس و نماینده های مجلس

بعد از ظهر امروز کارگران فولاد زاگرس به تجمع خود در مقابل مجلس شورای اسلامی پایان دادند – این کارگران تجمع خود را از هفته آینده بار دیگر از سر خواهند گرفت

اتحادیه آزاد کارگران ایران: کارگران معترض فولاد زاگرس(ذوب آهن کردستان) پس از سه روز تجمعات اعتراضی در تهران در مقابل دفتر بیت رهبری و مجلس شورای اسلامی با وعده رسیدگی به خواست هایشان در کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی و از آنجا که تا صبح روز یکشنبه مجلس شورای اسلامی تعطیل می باشد ساعت 16 بعد از ظهر امروز به تجمع  خود پایان دادند. بر اساس توافقی که امروز ما بین کارگران و مسئولین مجلس شورای اسلامی صورت گرفت ابتدا مقرر شد روز یکشنبه آینده مسئله آنان با حضور نماینده های کارگران در کمیسیون اصل نود مورد رسیدگی قرار گیرد اما سپس طی تماسی با نماینده های کارگران به آنان اعلام شد صبح روز دوشنبه جهت حضور در کمیسیون اصل نود در تهران حضور پیدا کنند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران بدنبال نامه 5 بندی کارگران فولاد زاگرس به رئیس مجلس شورای اسلامی، 27 نفر از نماینده های مجلس نیز طی نامه ای به رئیس مجلس شورای اسلامی خواهان رسیدگی به خواستهای کارگران فولاد زاگرس در کمترین زمان ممکن و با مساعدت ویژه شدند.

بنا بر این گزارش کارگران فولاد زاگرس در تجمع امروز خود با شعار: جواب جواب، مجلس جواب، خواهان رسیدگی به خواستهای خود شدند و پس از اینکه مسئولین مجلس شرط ورود نماینده های کارگران به مجلس را پایان تجمع اعلام کردند آنان در اقدامی متحدانه به سمت درب رودی مجلس هجوم آوردند که  بدنبال آن و بدون اینکه کارگران به تجمع خود پایان دهند نماینده هایشان به مجلس دعوت شدند. همچنین کارگران معترض فولاد زاگرس در اقدام متحدانه دیگری، ماموری را که قصد دستبند زدن به دستان یکی از کارگران را بدلیل عکاسی از تجمع داشت بشدت مورد یورش قرار دادند و اجازه بازداشت همکار خود را ندادند.

بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، کارگران فولاد زاگرس بدنبال کشمکشی که در ساعات آخر تجمع امروزشان بر سر تنظیم صورتجلسه توافقات پیش آمد از آنجا که ساعت پایانی کار مجلس بود و تا روز یکشنبه نیز مجلس شورای اسلامی تعطیل می باشد در همان محل مقابل مجلس با برپایی جلسه مشورتی تصمیم به پایان تجمع خود گرفتند و اعلام کردند صبح روز دوشنبه هفته آینده به همراه نماینده هایشان بار دیگر به تهران خواهند آمد.

این کارگران بعد از ظهر امروز با بدرقه برخی از کارگران حامی آنها در تهران و در حالی که تعدای از آنان بشدت گرما زده و مریض شده بودند عازم شهرستان قروه شدند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – 26 تیر ماه 1392

نامه 27 نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به رئیس مجلس در حمایت از خواست کارگران فولاد زاگرس

نامه کارگران فولاد زاگرس به رئیس مجلس شورای اسلامی- این نامه به امضای بیش از 180 کارگر تجمع کننده در مقابل مجلس شورای اسلامی رسیده است

اخبار مرتبط با اعتراضات کارگران فولاد زاگرس در تهران، منتشره از سوی اتحادیه آزاد کارگران ایران

کارگران فولاد زاگرس همچنان در مقابل مجلس شورای اسلامی هستند

اتحادیه آزاد کارگران ایران: کارگران فولاد زاگرس که از صبح روز 24 تیر ماه در مقابل دفتر بیت رهبری و از صبح دیروز در مقابل مجلس شورای اسلامی دست به تجمع اعتراضی زده بودند از صبح امروز بار دیگر تجمع خود در مقابل مجلس شورای اسلامی را از سر گرفتند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، بدنبال تجمع امروز کارگران فولاد زاگرس در مقابل مجلس شورای اسلامی که توام با سر دادن شعارهایی از سوی آنان بود نماینده های این کارگران با مسئولین مجلس بار دیگر وارد مذاکره شدند و قرار بر این شد تا مسئله آنان در روز یکشنبه آینده با حضور 8 نفر از نماینده های کارگران در کمیسیون اصل نود مورد رسیدگی قرار گیرد.

بنا بر این گزارش بدنبال این توافق نماینده های کارگران مسئله را با همکاران خود در میان گذاشتند اما کارگران حاضر به پایان دادن به تجمع خود نشدند و بازگشت خود به شهرستان قروه را منوط به تنظیم صورتجلسه کتبی این توافق و اولتیماتومی مبنی بر ادامه تجمعات شان در صورت عدم رسیدگی به خواست شان در کمیسیون اصل نود کردند. 250 کارگر اخراجی فولاد زاگرس خواهان بازگشت بکار و دریافت مطالبات معوقه خهود هستند.

بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران تا لحظه تنظیم این خبر (ساعت 20/14 ظهر) تجمع کارگران فولاد زاگرس در مقابل مجلس شورای اسلامی همچنان ادامه دارد و نماینده های آنان در تلاشند تا توافق امروز و اولتیماتوم کارگران بصورت کتبی صورتجلسه شود تا سپس کارگران تجمع کننده در مورد بازگشت شان به شهرستان قروه تصمیم گیری کنند.

خبر تکمیلی تجمع امروز و ادامه یا پایان تجمع کارگران فولاد زاگرس در مقابل مجلس شورای اسلامی متعاقبا از سوی اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر خواهد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – 26 تیر ماه 1392

کارگران فولاد زاگرس در دومین روز حضورشان در تهران دست به تجمع اعتراضی در مقابل مجلس شورای اسلامی زدند

اتحادیه آزاد کارگران ایران: بدنبال تجمع دیروز کارگران ذوب آهن کردستان(فولاد زاگرس) در مقابل دفتر بیت رهبری در خیابان پاستور و بی توجهی مسئولین این دفتر به خواستهای کارگران، آنان تا بعد از ظهر دیروز در مقابل این دفتر به تجمع خود ادامه دادند تا اینکه مسئولین دفتر مذکور بناچار با تنظیم نامه ای خطاب به جلالی نظری از مسئولین وزرات کار رسیدگی ویژه و فوری به خواستهای کارگران فولاد زاگرس را به وزارت کار تاکید نمودند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران، کارگران معترض فولاد زاگرس پس از پایان تجمع دیروز خود در مقابل دفتر بیت رهبری از آنجا که رسیدگی عملی به خواست هایشان صورت نگرفته بود شب را در تهران سپری کردند و از ساعات اولیه صبح امروز دست به تجمع اعتراضی در مقابل مجلس شورای اسلامی زدند.

بنا بر این گزارش تا لحظه تنظیم این خبر (ساعت 30/12 ظهر) این کارگران همچنان در مقابل مجلس شورای اسلامی حضور دارند و نماینده های آنان د ر حال مذاکره با مسئولین مجلس شورای اسلامی می باشند.

کارگران فولاد زاگرس از اول سال تاکنون دستمزدهای خود را دریافت نکرده اند و از 18 تیر ماه سالجاری از کار خود اخراج شده اند این کارگران اعلام کرده اند تا کسب نتیجه از اعتراض خود همچنان در تهران باقی خواهند ماند و چنانچه به خواستهایشان رسیدگی نشود به تجمعات خود در مقابل نهادهای مسئول دولتی در تهران ادامه خواهند داد. کارگران اخراجی فولاد زاگرس خواهان بازگشت بکار و دریافت مطالبات معوقه خود هستند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – 25 تیر ماه 1392

کارگران ذوب آهن کردستان تجمعات اعتراضی خود را به مقابل بیت رهبری کشاندند

اتحادیه آزاد کارگران ایران: 250 کارگر ذوب آهن کردستان که از کارشان اخراج شده اند در ادامه تجمعات اعتراضی خود، از ساعات اولیه صبح امروز با عزیمت به تهران در مقابل دفتر بیت رهبری در خیابان پاستور دست به تجمع اعتراضی زدند و خواهان بازگشت بکار و دریافت مطالبات معوقه خود شدند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، بدنبال این تجمع اعتراضی 5 نفر از نماینده های کارگران به داخل محل دفتر بیت رهبری دعوت شدند و در آنجا مسئولین این دفتر با عکاسی از چهرهای این نماینده ها به آنان اعلام کردند بساط تان را از اینجا جمع کنید و بروید، ما اینجا کاری برای شما نمیتوانیم انجام بدهیم، بروید جلو مجلس شورای اسلامیو...، بدنبال این وضعیت نماینده های کارگران این مسئله را با همکاران خود در میان گذاشتند اما تا لحظه دریافت این خبر (30/12 ظهر) کارگران تجمع کننده حاضر به ترک محل مقابل دفتر بیت رهبری نشده اند.

250 کارگر ذوب آهن کردستان که از 18 تیر ماه جاری از کار  خود اخراج شده اند طی روزهای 19 و 21 تیر ماه بترتیب در مقابل اداره کار و فرمانداری قروه و سپس در مقابل استانداری کردستان و دفتر نماینده ولی فقیه در شهر سنندج دست به تجمع زده و خواهان دریافت مطالبات معوقه خود و بازگشت بکار شده اند اما همه این نهادها به کارگران ذوب آهن کردستان اعلام کرده اند شما نمیتوانید بر سر کارهایتان برگردید و باید به بیمه بیکاری وصل بشوید.

کارگران اخراجی ذوب آهن کردستان از 10 تا 20 سال سابقه کار دارند و به دلیل شرایط  سخت و زیان آور کارشان اغلب دچار لطمات شدیدی از ناحیه کمر، شنوایی و ریه هایشان شده اند و تلاشهای آنان در طی سالهای گذشته برای اجرای قانون مشاغل سخت و زیان آور در این کارخانه نتیجه ای در بر نداشته است.

کارگران ذوب آهن کردستان در شرایطی از روز 18 تیر ماه از کار خود اخراج شده اند که از اول سالجاری تاکنون هیچ دستمزدی دریافت نکرده اند و کارفرما در ابلاغیه خود تاریخ اخراج آنان را 31 خرداد قید کرده است. این درحالی است که همه این کارگران تا روز 18 تیر ماه بر سر کارهایشان بوده اند. همچنین این کارگران سنوات و بخشی از بن کارگری سال 91 خود را نیز دریافت نکرده اند.

بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، کارگران معترض ذوب آهن کردستان قصد  دارند در صورتیکه امروز جواب درستی به آنان داده نشود همچنان در تهران باقی بمانند و طی روزهای آینده در مقابل مجلس شورای اسلامی و دیگر نهادهای مسئول دست به تجمع اعتراضی بزنند. این کارگران با توجه به سابقه بالای کار و نقص جسمانی که در نتیجه کار در ذوب آهن کردستان به آن مبتلا شده اند حاضر به وصل شدن به بیمه بیکاری نیستند و مصرانه خواهان بازگشت بکار و دریافت مطالبات معوقه خود میباشند.

اتحادیه آزا کارگران ایران – 24 تیر ماه 1392


اتحادیه آزاد کارگران ایران تاریخ: 26/4/1392 تماس با ما: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
استفاده از اخبار و مطالب این سایت با ذکر منبع آزاد است www.ettehadeh.com
سه شنبه, 25 تیر 1392 18:34

  کمیته کردستان حزب حکمتیست:  اعتراض مستمر کارگران ذوب آهن زاگرس کردستان مستحق حمایت و پشتیبانی اجتماعی است.


  همانطور که در نشریه اکتبر شماره 118 کمیته کردستان حزب حکمتیست به اطلاعتان رسیده است، 250 نفر از کارگران ذوب آهن کردستان از روز 18 تیر ما ه 1392 در اعتراض به اخراج ازکار و عدم پرداخت دستوزدهای معوقه و سایر  مطالباتشان بویژه بازگشت به سر کار،  ازطرف کارفرما دست به  تجمعات  اعتراضی زده اند . اعتراض کارگران ابتدا در مقابل دفتر کارفرما جریان داشت . اما از آنجا که مذاکرات کارگران با کارفرما  و مسولین ذوب آهن به نتیجه ای نرسید، تصمیم گرفتند که اعتراضات خود را به مقابل ارگانهای دولتی بکشانند. روز 19 تیرماه کارگران درمقابل فرمانداری قروه تجمع کردند، روز 21تیرماه درمقابل استانداری استان کردستان و دفتر نمایندگی ولی فقیه  در شهر سنندج، تجمع کردند و علیرغم مداکره با مسئولینی در استانداری، به هیچ نتیجه ای نرسیدند و ناچارا  راهی تهران شده و روز 24 تیرماه 1392  در مقابل ساختمان عالی ترین مقام جمهوری اسلامی " مقرحکومتی خامنه ای "  این  تجمع اعتراضی ادامه پیدا کرد. و ... کارگران خواهان بازگشت به کار و دریاقت  دستمزد ها و سایر مطالبات به تعویق افتاده شان هستند  و ...


مقامات جمهوری اسلامی تا کنون پاسخ روشنی به کارگران و نماینده های یشان نداده اند و کارگران اعلام کرده اند که به اعتراضات خود در روزهای آینده  همچنان ادامه می دهند.

کمیته کردستان حزب حکمتیست، ضمن اعلام حمایت و پشتیبانی از  اعتراضات جمعی و مستمر و مطالبات " کارگران کارخانه ذوب آهن زاگرس کردستان " برای دستیابی به مطالبات برحق شان، از هیچگونه تلاشی دریغ نخواهد کرد و تمامی احزاب و جریانات سیاسی، کارگری، آزادیخواه و برابری طلب را به حمایت و پشتیبانی از این حرکت اعتراضی کارگران به هر شیوه ممکن  برای متحقق شدن مطالبات شان  فرا می خواند.
کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری- حکمتیست
 24 تیر ماه  1392

دوشنبه, 24 تیر 1392 21:34

http://iran-telegraph.com/images/stories/personal/a-zmani.jpg

آزاد زمانی: مطالبات توده ای؛ نقش رهبران عملی، سازماندهی و محورهای مبارزه علنی قسمت 1
هدف از طرح این بحث؛ سمت و سودادن به فعالیت های اجتماعی در چهارچوب تناسب قوای موجود جامعه،  نقش رهبران عملی ، شیوه سازماندهی و گسترش اشکال متنوعی از مبارزات تود ه ای برای کسب مطالبات معین؛ اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در شرایط کنونی جامعه ایران و کردستان است. این بحث، بطور مشخص روی « مطالبات توده ای»  و در جهت دامن زدن به جنبش های «اعتراضی- مطالباتی» موجود درجامعه تمرکزدارد.
بطورعمومی مردم علیه بی عدالتی هستند، استبداد ستیزند، آزادی میخواهند، رفاه، آسایش و جامعه سالم  میخواهند. درجامعه ای که منابع، ثروت و سرمایه وجود دارد اما فقر وفلاکت و نابرابری بیداد میکند، جامعه ای که اقتصادش بر توزیع ناعادلانه ثروت ها استوار است ودرآن اقلیت خدایان زور و زر حکومت می کنند و اکثریت مردم از دسترسی به حداقل امکانات، نعمات مادی ومعنوی محرومند، عدالت نیست. در چنین جامعه ای اعتراض به عدالت رواست و طلب عدالت گویاست. ستم ستیزی و عدالت خواهی از طرف توده های تحت ستم همواره درجریان است.
مردم ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی از بی عدالتی، استبداد، فقر، نابرابری، عدم آسایش و رفاه رنج  می برند. مردم بطور دائم با ارگانهای دولتی و دستگاههای سرکوبگر رژیم علیه این وضعیت نابسامان دست و پنجه نرم میکنند. دراشکال گوناگون اعتراض خود را ابراز مینمایند. شیوه های متنوعی از مبارزه فردی، گروهی و توده ای در جامعه وجود دارد که مردم برای تامین مطالبات عمومی خود در پیش می گیرند. این شیوه ها ازمبارزه برای کسب مطالبات،  در مقاطع مختلف از حیات رژیم  و در شرایط  اقتصادی ، سیاسی واجتماعی ازشکلی به شکل دیگر تغییر پیدا کرده و تکامل یافته است.
علاوه براین، جامعه طبقاتی محل تلاقی وجدال جنبش های اجتماعی است. جنبش هایی که بر اساس منافع و جایگاه طبقاتی اجتماعیشان دنبال کسب مطالبات و خواستهای متفاوتی هستند. صف بندی های خاص خود را دارند وافق و آرمانهای طبقاتی خود را دنبال میکنند. ازاین زوایه نقاط اشتراک و انشقاق جنبش های مطالباتی جامعه را میتوان ازهم تمیزداد. راهکارها و روشهای مبارزه توده ای را درپیش گرفت و به سازماندهی عملی تحرکات توده های مردم برای کسب مطالباتشان پرداخت.
در شرایط فعلی، گرانی وتورم  سرسام آوراست. ارزش پول کم است وقدرت خرید مردم پایین است. حقوق ودستمزد کارگران و کارمندان بسیار پایین است.  حقوق کارگران به تعویق می افتد و پرداخت نمی شود. اخراج کارگران و کارمندان روز به روز افزایش می یابد. بیکاری، اعتیاد، رشوه خواری و فساد اداری در جامعه بیداد میکند. جوانان فارغ از تحصیل از بیکاری رنج می برند. مطبوعات سانسورمیشوند. آزادی بیان وجود ندارد. تشکل های مستقل از دولت ونهادهای مدنی با مشکلات و محدویت های امنیتی مواجه هستند. زنان تحت ستم مضاعف هستند.  قتل ناموسی و ترور زنان از طرف دولت منع نمی شود. اعدام کردن و قتل دولتی قانونی است. حقوق کودک ضایع می شود. کودک زیر 18 سال استثمار می شود. حجاب و پوشش برای کودکان زیر 18 سال اجباری است. ازدواج برای کودکان مطابق با شرع اسلام مشروع است. تبعیض وآپارتاید جنسی برزنان تحمیل می شود. این موارد و دهها موارد دیگر از مسایل و مشکلات اجتماعی وجود دارند که از طرف افراد، گروه ها، نهادها، سازمانهای رسمی و غیر رسمی بطور مداوم در کشمکش با حاکمیت و ارگانهای آن به چالش کشیده می شوند. همه اینها ماتریال و موضوع مطالبات جنبش ها و اعتراضات اجتماعی هستند که گروههای اجتماعی وتوده های مردم در جامعه کم وبیش حول آنها سازمان پیدا میکنند.
استبداد و خفقان حکومتی شدید باشد یا نباشد، تلاش برای کسب مطالبات و رفع این مشکلات و نابسامانیها امری اجتماعی و تعطیل ناپذیر است. بنا برتناسب قوای میان مردم وحکومت این تلاش ها و کشمکشهای اجتماعی در برخی زمانها محدود میشود یا در برخی از زمانها گسترش می یابد. فاکتورهای اساسی برای تغییر توازن قوا میان توده های مردم و جنبش های اجتماعی با حاکمیت؛ خوداگاهی اجتماعی وطبقاتی، تشکل پذیری، اتحاد، انسجام گروهی، فنون و شیوه مبارزه اجتماعی، رهبری و مبارزه هدفمند است.
دراوضاع و احوال موجود، پس از مضحکه انتخابات رژیم اسلامی مبارزات توده ای بر محورجنبشهای؛ کارگری،  زنان، دفاع از حقوق کودکان، تامین بیمه بیکاری، علیه اعدام، آزادی بیان، آزادی تشکل  و آزادی زندانیان سیاسی قابل سازماندهی و گسترش در ابعاد محلی و سراسری است.
سازماندهی، هدایت و متحدکردن مبارزات اجتماعی در ابعاد توده ای وظیفه کمونیست ها و رهبران عملی درمحل کاروزندگی مردم است. شخصیت های بانفوذ اجتماعی در این رابطه می توانند ایفای نقش کنند و رهبری مبارزات توده ای را پیش ببرند. به هر درجه ای که فعالان عرصه های مختلف اجتماعی بتوانند مردم را حول خواستهایشان متحد کنند به هما ن درجه  قدرت مانوربیشتری برای تحمیل کردن مطالباتشان بر دولت پیدا میکنند. یکی از وظایف مهم رهبران اجتماعی در حال حاضر بالابردن سطح توقعات توده های مردم و ایجاد کانون های «اعتراضی – مطالباتی» است.
کانون های «اعتراضی – مطالباتی» را میتوان درمحلات شهری، شهرک های صنعتی، مدارس، دانشگاهها، مجتمع های کارگری، محله های حاشیه نشین درشهرها، کوره پزخانه ها، مراکز کشت و صنعت، مراکز تولیدی وخدماتی سازمان داد.
ادامه دارد ...
آزاد زمانی

دوشنبه, 24 تیر 1392 20:41

https://fbcdn-profile-a.akamaihd.net/hprofile-ak-prn2/275969_100000221877583_670624401_q.jpg

صالح سرداری: 23 تیر 58 روزی تاریخی در مبارزات مردم مریوان

مبارزات قهرمانانه مردم ایران علیه رژیم پهلوی در آخر سال 57 بساط این رژیم را درهم کوبید. طبقات اجتماعی و نیروهای سیاسی سهیم در این انقلاب هر یک بنا به منافعی که تعقیب میکردند در آن شرکت کردند. اسلامی ها و دارودسته خمینی و حوزه ها و مساجد و... که هم متشکل در شبکه ها ی مساجد و حوزه ها بودند و هم مهمترین نیرو برای سرکوب انقلاب و کمونیست ها بود توسط دول غربی حمایت و با کمک آنها بقدرت رسیدند. این رژیم توانست با حمله به دستاوردهای انقلاب 57 با به گلوله بستن کارگران بیکار در اصفهان و حمله به دانشگاهها فضای رعب و وحشت را به درجه ای تحمیل نماید. در ادامه برای سرکوب مردم کردستان  که زیر بار  زور این رژبم نمی رفتند و مطالبات و دستاوردهای قیام 57 را می خواستند نقشه ریخت و با کمک ارتجاع در کردستان از جمله دار و دسته مفتی زاده و مکتب فرآنی ها برای حمله به کردستان برنامه ریزی می کرد، در نوروز 58  با حمله همه جانبه به شهر سنندج  جنگی را به مردم این شهر تحمیل کرد .
در ادامه این سرکوبگری ها حاکمان بقدرت رسیده اسلامی برای تحمیل خود به مردم، شهر مریوان را مورد آماج حمله خود قرار دادند. زیرا در این شهر کمونیست ها و چپ ها سال ها در کنار مردم از مناقع آنها در مقابل دولت و فئودالها و ارتجاع دفاع کرده بودند بهمین خاطر مورد اعتماد توده های مردم زحمتکش بودند، امورات زندگی روزمره مردم توسط  شوراهای شهر و ده که خود انتخاب کرده بودند، اداره می شد. در واقع مردم در کردستان از دستاوردهای قیام 57 دفاع میکردند و این را جمهوری تازه بقدرت رسیده اسلامی و ارتجاع نمی توانستند تحمل کنند. بهمین دلیل با مسلح کردن فئودال های منطقه و دارودسته احمد مفتی راده و مکتب قرآن مقری را در شهر مریوان بنام سپاه پاسداران دایر کرد. ارتش هم که در پادگان شهر مسقر بود همه امکانات تسلیحاتی را در اختیار این مزدوران محلی قرار داده بود.
این اقدامات تحریک آمیز در حالی بود که مردم شهر مریوان و روستاهای اطراف خود در تشکل های خود متشکل شده بودند و امورات زندگی خود را اداره میکردند.
دایر کردن این مرکز سرکوبگر با اعتراض و خشم مردم روبرو و احزاب و نهادها سیاسی و مدنی رویرو شد. برای چاره جویی جلسات فراوانی برگزار شد، کومه له که در قالب اتحادیه دهقانان فعالیت میکرد نقش اساسی داشت. در جلساتی که تشکل های موجود و مردم شهر برگزار کردند، تصمیم بر این شد که در یک تظاهرات اعتراضی خواستار برچیده شدن این مرکز سرکوب شوند .
این تصمیم همزمان با اعتراض سراسری به سانسور در رادیو و تلویزیون در دوره نخست وزیری بازرگان بود در نتیجه قرار شد، تظاهراتی که به این مناسبت برگزار شود و در آخر تظاهرات بطرف مقر تازه تاسیس سپاه حرکت کرده و از آنها خواسته شود که این مقر را تعطیل کنند.
ما که در نیروی مسلح اتحادیه دهقانان بودیم روز 22 تیر در پشت روستای بایوه جلسه ای گرفتبم، رفیق عطا رستمی و چند رفیق دیگر به ما ملحق شدند و قرار بر این شد که نیروی مسلح اتحادیه دهقانان حفاظت تظاهرات را به عهده بگیرد. رفیق فواد مصطفی سلطانی که  همیشه با این نیرو بود به ماموریت رفته بود.
از طرف اتحادیه دهقانان اطلاعیه ای در اعتراض به سانسور در دولت بازرگان نوشته شد صبح روز بعد یعنی 23 تیر نیروهای ما در صف های منظم وارد شهر مریوان شد همه اقشار مختلف شهر و روستاهای مریوان خود را برای تظاهرات آماده می کردند. از منظقه کوماسی طرفداران اتحادیه دهقانان به رهبری رفقای جانباخته محمد احمدی (حمه عاسه) حمه چوارچاو، حسن مولینان، محه لاویسان و لاله عباس و ... همراه با صدها نفر از زحمتکشان مسلحانه به صف ما پیوستند.
تظاهرات که نزدیک به ده هزاز نفر در آن شرکت داشتند به طرف مرکز رادیو مریوان حرکت کرد با دادن شعار و خواندن اطلاعیه و بیانیه های مختلف از طرف نهادها و تشکل های شرکت کننده در اعتراض به سانسور در دولت بازرگان قرائت شد، اطلاعیه اتخادیه دهقانان را من خواندم در این اطلاعیه ما خواستار برچیده شدن این مقر سپاه شده بودیم که با استقبال وسیع شرکت کنندگان روبرو شد.
بعد ار اینکه تظاهرات در مقابل رادیو تمام شد در صف های منظم بطرف مقر دایر شده سپاه که در نزدیکی مرکز رادیو قرار داشت، حرکت کردیم، ما تنها نیروی مسلح سازمان یافته بودیم. افراد مسلح دیگر خارج از اتحادیه دهقانان را سازمان دادیم.
وقتی که صف تظاهرات به جلو مقر سپاه رسید از طریق بلند گو از افراد درون این مقر سپاه که همگی بومی بودند خواسته شد که این مقر را تخلیه کنند، گفته شد مردم مریوان نیازی به چنین مرکزی ندارند و ماههاست خود به وسیله بنکه های محلات اداره امور زندگی روزمره را به پیش می برند، از آنها خواسته شد که به پادگان شهر برگردند. اما آنها بجای قبول کردن این خواستها مردم شرکت کننده در تظاهرات را زیر آتش گرفتند و  در اولین تیراندازی آنها متاسفانه 3 رفیق ما بنام های رئوف کهنه پوشی از کمونیست های خوشنام و شناحته شده، محمد درسید کارگر مبارز و رزمنده شهرداری مریوان و محمود بالکی از فعالین اتحادیه مریوان جانباختند. به محض شروع این جنایت نیروی اتحادیه دهقانان مریوان و نیروی مسلح مردمی تعرض آنها را جواب داد و بعد از مدتی مفر سپاه بتصرف ما درآمد، همه افراد مستقر در این مقر به عیر از دو نفر از آنها کشته شدند. خبر خلع سلاح مقر سپاه بسزعت در شهرهای دیگر کردستان پخش شده و در موردش بحث و جدل در گرفته بود. رفقای کومه له و چپ ها در شهرهای دیگر کردستان به یاری ما شتافتند. چند ساعتی بعد از این اتفاق رفیق فواد همراه چند رفیق دیگر خود را به ما رساندند.
از همان روز نیروی ما یعنی اتحادیه دهقانان که در بیرون از شهر و در روستا ها فعالیت می کرد، مجبور شد برای دفاع از شهر و برقراری امنیت و مقابله با حمله ارتش که در پادگان مریوان در آماده باش قرار گرفته بود در شهر بماند.
این وضعیت دوباره بهانه ای بدست رژیم داد تا خود را برای حمله دیگری به کردستان آماده کند.
شورای شهر مریوان که از انسانهای خوشنام تشکیل شده بود نقش فعالی را در همه این اقدامات انقلابی ایفا میکرد، از کمونیست ها و چپ ها دفاع می کرد در مساجد و محلات و خیابان و ...  جلساتی را برای آمادگی مردم برگزار کرد. فرمانده پادگان مریوان با فرستادن پیامی تهدیدآمیز خواستار مذاکره با شورای شهر شد. شورای شهر با مذاکره و پایان دادن به فضای جنگی که رژیم آن را می خواست، موافق بود.
در چند دور مذاکره که شورای شهر به رهبری رفیق فواد مصطفی سلطانی با فرمانده پادگان مریوان انجام داد، آنها بر زورگویی خود تاکید می کردند و خواستار این بودند که نیروهای مردمی از شهر بیرون روند و ارتش و مزدوران سپاه کنترل شهر را بعهده بگیرند و این را نمایندگان مردم قبول نمی کردند تا اینکه در آخرین دور مذاکره فرمانده پادگان تهدید کرد که با زور وارد شهر می شوند.
این تهدید و بی نتیجه ماندن مذاکرات اوضاع تازه ای را در مقابل ما قرار داد، همچنین سوالات زیادی را که می بایست برای آنها جواب داشت. آیا جنگ خواهد شد؟ آیا جنگی زودرس نخواهد بود آیا ما ما توان مقابل با چنین جنگی را داریم؟ و دهها سوال دیگر.  
بعد از برگزاری جلسات فراوانی که کمونیست ها و چپ ها و همچنین شورای شهر با مردم در محلا ت و مساجد و اماکن عمومی و در نهادها و تشکلات موجود در سظح شهر برگزار کرد به این نتیجه رسیدیم که برای جلوگیری از یک جنگ زود رس و ناخواسته شهر را در اعتراض به تهدیدهای رژیم ترک کنیم. این تصمیم با تکیه به تجربه کوچ اهالی دارسیران در زمان رژیم شاه که یک سال قبل  برای بدست آوردن زمین هایشان گرفته شد،که موفق هم شدند.
بعد از همه این مباحث و تبادل نظر و ... بلاخره در غروب همان روز این تصمیم به اطلاع مردم رسید و از آنجا که خودشان هم در جریان قرار داشتند و هم به کمونیستها و چپ ها اعتماد داشتند، در فاصله کمی شهر خالی از سکنه شد، غیر از ما نیروی مسلح که برای  دفاع از شهر و همچنین حفظ اموال مردم و جلوگیری از هر نوع سوء استفاده ای مانده بودیم، کسی در شهر نماند این اقدام بی سابقه انقلابی رژیم را که در فکر حمله به شهر بود، آچمز کرد، تا مجبور به گشودن باب دوباره مذاکره کرد که ادامه اش را امیدوارم  در بررسی کوچ شهر مریوان بدهیم که خود داستانی از مبارزه انقلابی مردم یک شهر در مقابل یکی از جنایتکارترین رژیم ها در دنیاست.  
 
12 ماه ژوئن 2013

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پربازدید