سه شنبه, 17 بهمن 1396 ساعت 09:16

همایون گدازگر- عفرين و معناى واقعى دنياى دمكراسى

همایون گدازگر- عفرين و معناى واقعى  دنياى دمكراسى homayon
مدت  دو هفته است بشريت معاصر از  دريچه نگاه به جنايات يك حكومت قلدر منطقه اى ، بى مايگى و ضديت با انسان و انسانيت را در هيئت حاكمان به مراتب قلدرتر مسلط  برجهان نظاره گر است . اين درس بديهى و قديمى كه قدرتهاى بزرگ جهانى براى تامين منافع خود حاضرند چشم بر هر قصاوت و بيرحمى هر جنايتكارى  ببندند ، در كشتار کودک وپير و جوان شهر عفرين يكبار ديگر برپهنه اين جهان مملو از بى عدالتى و كثافت سرمايه دارى خودنمايي كرد . خود نمايي كرد تا بار ديگر به ميلياردها انسان ساكن كره خاكى  بگويد كه آزادى ،عدالت و انساندوستى با ذات نظم استثمارگر حاكم كنونى جهان بيگانه است . تا براى هزارمين بار نشان دهد كه معناى واقعى دمكراسى سركوب بيرحمانه انسان بى پناه و زير پا له شده است . وكمك كرد تا به اندازه صد سال ، توهم به قدرتهاى بزرگ و نهادهاى دروغين مدافع بشر و كودك و زن و ترفندهايی ديگرشان نزد صدها ميليون انسان ريخته شود . معلوم شد كه در اين مسابقه جنگ و كشتار سود و سرمايه ،انسان و انسانيت نزد اين جانوران تا دندان مسلح  كوچكترين ارزشى ندارد .
در منطقه بحرانى خاورميانه كه كه از اوايل قرن حاضر به يمن رقابتهاى قدرتهاى بزرگ جهانى به جهنمى براى زندگی ساكنان آن تبديل شده است ، عفرين اولين پرده نمايش بيرحمى مدافعان دمكراسى بورژوائی نيست. از سوريه وتونس و مصر و يمن تا كركوك در كردستان عراق مملو است از سياستهاى بغايت ضد انسانى اين قدرتها براى پايمال كردن جامعه ومدنيت و حق حيات و زندگى . ابزارهاى منطقه اى اين سياستهاى ضد بشرى ، دولتهاى فاشيست و مرتجعى هستند كه دستشان به خون هزاران انسان بيگناه آغشته است و همواره توسط دولتهاى ابر قدرت سرمايه دارى مسلح و پشتيبانى مى شوند .
دولت اسلامى و جنايتكار تركيه يكى از ابزارهاى تحميل سناريوى شوم كنونى به زندگى مردم زحمتكش و رنجديده اين منطقه است . حكومت اردوغان كه در دوره پيشين انتخابات تنها با سركوب اعتراضات برحق مردم كردستان و جريانات آزاديخواه تركيه و ممنوع كردن احزاب و مطبوعات توانست دوباره به اريكه قدرت تكيه كند ، اكنون با فرارسيدن انتخاباتى ديگر در سال ٢٠١٩ ميلادى هنوز در كنترل بحران هاى سياسى و اقتصادى ناتوان و نا موفق است .
دخالت دولت تركيه در كردستان عراق ومقابله با خواستهاى مردم و چنگ و دندان نشان دادن به مردم مبارز و متحد در كردستان تركيه وسوريه در واقع براى جواب دادن به اين بحرانهاى داخلى انجام مى شود . اردوغان و دولت او نه تنها در منطقه خاورميانه بلكه در انظار بين المللى و نزد صدها ميليون انسان آزاديخواه بعنوان يك فاشيست سركوبگر شناخته شده و به حق مورد تنفر است . تهديد دايمى كانتونهاى كردستان تركيه وحمله اخير به عفرين در حقيقت يك اقدام پيشگيرانه ديگرى از طرف دولت تركيه براى مقابله با بحرانهاى موجود و پيش روى اردوغان است . تنفر وسيع بين الملى كنونى در كنار بحران اقتصادى و نارضايتى رو به گسترش داخلى ، آينده دولت اردوغان را نزد بورژوازى تركيه هم زير سؤال برده است . بنظر مى رسد جنگ در عفرين و حتى موفقييت اردوغان  در اين جنگ نمى تواند آينده او و سير رو به افول حاكميت قلدرمنشانه او را تغيير دهد . در هر حال كنار رفتن اين دولت جنايتكار مايه شوق و شادمانى كارگران ومردم زحمتكش منطقه  بخصوص مردم كرد خواهد شد .
اما حمله به عفرين و سكوت و يا در واقع همراهى  قدرتهاى بزرگ با اين جنايت ،  تنها يك جنبه و يك بخش  از واقعيت موجود در اين جنگ است . جنبه ديگر آن و روى ديگر سكه ، بشريت انساندوست و آزاديخواه در سراسر جهان است كه در طى دو هفته گذشته و در اعتراض به لشكر كشى دولت تركيه خيابانهاى بخش مهمى از شهرهاى جهان را به محل اعتراض ميليتانت به رژيم اردوغان و پشتيبانى از مردم و جنگجويان عفرين تبديل كردند . با جرئت و بدون اغراق مى توان گفت كه همه جا در منزل و محل كار و مدرسه و دانشگاه و بيمارستان و هر كجا كه صداى مقاومت زنان و مردان عفرين شنيده شده است ، صحبت از بر حق بودن اين مقاومت و تنفر از فاشيسم اردوغان و رياكارى دولتهاى غربى است . صداى پشتيبانى ميليونى در جهان حتى پارلمانهاى خود دولتهاى بورژوائي را تسخير كرده و صداى احزاب چپ و سبز و غيره را درآورده است . اين خروش ميليونى انسان عدالتخواه در جهان به اضافه مقاومت كم سابقه رزمندگان در ميدان جنگ نابرابر عفرين ، تنها روزنه اميدى است كه براى پيروزى بر تعرض دولت سركوبگر تركيه  مى توان بر آن تكيه كرد وبه آن اميدوار بود . بطور يقين ادامه وگسترش اعتراضات وسيع توده اى  در كشورهاى منطقه و اروپا و آمريكا مى تواند تعرض ارتش تركيه و دارو دسته جنايتكاران ارتش آزاد و فراريان صفوف داعش را به شكست بكشاند . اين تنها اميد براى پايان دادن به محنت و رنج مردم ستمديده عفرين است . پشتيبانى از مردم زحمتكش و بى گناه عفرين مستقل از اهداف و مرام و انگيزه احزاب دخيل در آن و ظيفه هر انسان و تشكل آزاديخواه و انساندوست  است . مردم كردستان سوريه حق دارند خودشان و به دور از فشار و تهديد هيچ ديكتاتور و سركوبگرى مقدرات خود را تعيين و جامعه خود را اداره كنند .
 احزاب ناسيوناليست كرد در منطقه كه سنگ دفاع دروغين از مردم كرد را به سينه مى زنند ، در برخورد به جنگ عفرين يكبار ديگر براى خود بى آبروى و رياكارى هر چه بيشتر خريدند .  زندگى  در رقابت و شكاف دولتها كه استراتژى بقاى آنهاست ، برايشان تعيين مى كند در كدام طرف اين جنگ نابرابر بايستند . يكبار ديگر نشان دادند كه پول ومنافع حقير مادى قطب نماى حركتشان در دفاع يا پشت كردن به حقيت است و اساسا و مستقل از اين منافع ربطى به دفاع از مردم ستمديده ندارند . در اين ميان حزب بارزانى در كردستان عراق و حزب دمكرات كردستان ايران حتى دشمنى خود با مقاومت برحق مردم عفرين را پنهان هم نكردند ، تا حقوق و مستمروامتيازاتشان به خطر نيفتد .
همايون گدازگر
٤ فوريه ٢٠١٨


 

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پربازدید