دوشنبه, 08 آبان 1396 ساعت 11:01

پردل زارع - ناسیونالیسم کرد در تحولات کردستان عراق

  پردل زارع - ناسیونالیسم کرد در تحولات کردستان عراقبیکاری گسترده در ایران مقصر کیست!  - پردل زارع
معامله و زد وبند بر سر سرنوشت سیاسی مردم و بی اختیار کردن آنها از روند اتفاقات سیاسی و کنشهای جامعه طبقاتی جزو خصوصیات ناسیونالیسم است.بعنوان مثال سرنوشت مردمی که در  شنگال و امروز کرکوک دو شهر بزرگ کوردستان عراق  زندگی میکنند وامروز قربانی زد و بندهای احزاب  ناسیونالیست در کردستان عراق  شدند،نمونه های بارزی از خصلت ناسیونالیسم احزاب موجود در کردستان عراق است.احزابی که  برای حفظ موقعیت  و منافعشان   صدها جانباخته نزدیک به  چهار سال جنگ با گروه تروریستی دولت اسلامی را پایمال کردند و بار دیگر سرشت و ماهیت ناسیونالیسم وبی ربطی خود را به منافع مردم نشان دادند. سال ۲۰۱۴ نیروهای نظامی حزب دمکرات کردستان عراق با عقب نشینی از شهر شنگال واشغال ان توسط گروه تروریستی  داعش ،جنا یتی فراموش نشدنی  خلق کردند  که هزاران زن  و مرد ایزدی  به بردگی جنسی و جوخه های اعدام گروه اسلامی داعش سپرده شدند . و امروز هم بعد از نزدیک به چهار سال "اتحادیه میهنی  کردستان عراق "هم  سرنوشت مشابهی را در ازای پول و منفعت حقیرخود به مردم شهر  کرکوک و هزاران شهروند  دیگر در آن مناطق رقم زد. روز شانزده اکتبرنیروهای حشد شعبی و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران شاخه تروریستی برون مرزی سپاه قدس به رهبری هادی عامری و قاسم سلیمانی و  نیروهای عراقی بعد از چند ساعت نشست بر روی میز مذاکره با  سران احزاب ناسیونالیست  کردستان عراق، به توافقی باور نکردنی دست یافتند که بر مبنای آن توافق می‌بایست نیروهای نظامی اقلیم بدون هیچ مقاومتی و حتی شلیک یک گلوله مواضع خود را که بعد ازنزدیک به چهار سال مقاومت و درگیری با گروه تروریستی داعش و دادن تعداد زیادی جانباخته،  به دست آورده بودند رها کنند و نیروهای مرتجع اسلامی حکومت  عراقی وسپاه پاسداران حکومت اسلامی ایران را در مناطق به سادگی مستقر کنند. فرماندهان اقلیم بخصوص بخش اتحادیه میهنی بر مبنای این توافق که سهم سران این حزب در این مذاکره محفوظ خواهد ماند به نیروهای تحت امر خود دستور دادند که حتی بدون شلیک یک گلوله مناطق تحت کنترل خود را رها کنند  و راه را برای نیروهای حشد شعبی و سپاه پاسداران باز بگذارند. اتحادیه ی میهنی  کردستان عراق به رهبری پیشین جلال طلبانی  و حزب دمکرات کردستان عراق به رهبری  مسعود بارزانی هر دو با ماهیتی ناسیونالیستی  و زد و بند با حکومتهای مرتجع و دیکتاتوری مانند جمهوری اسلامی ایران و ترکیه  و در این اواخر با حکومت بغداد و تقدیم کردن کرکوک به نیروهای حشد شعبی و نیروهای دولتی عراق نشان دادند که سرنوشت سیاسی مردم کردستان  برایشان کمترین ارزشی ندارد و فقط موقعیت و سرمایه و قدرت  و منافعشان برايشان مهم است، و با این کارماهیت و خصلت طبقاتی تاریخی خود را به مردم کردستان نشان دادند. اما آنچه که معلوم است این اولین بار و آخرین بار  نیست که این احزاب این سازشها و معاملات سیاسی شان را درغیاب مردم و پشت درهای بسته روابط سربسته دیپلوماتیک انجام میدهند.حیات و ماندگاری سیاسی ناسیونالیسم تاریخا به این زدوبندها گره خورده است. این تکرار دوباره تاریخ  ناسیونالیسم اسلام پناه است. امروز بعد ازگذشت بیست و شش سال از حاکمیت احزاب ناسیونالیست  در اقلیم کردستان،و امتیاز دادن این باندهای مافیایی قدرت به اسلام سیاسی و ارتجاع در منطقه و حاکم کردن فضایی بدون آزادیهای سیاسی و با خط کشی ناسیونالیستی و زن ستیزی آشکار در اشکال میدیایی آن ،بار دیگر بی ربطی ناسیونالیسم  به منافع مردم و آزادی بیان آنها و آینده سیاسی مردم کردستان برای هزارمین بار به اثبات رسیده است. بدون شک روز شانزده اکتبر روزی تاریخی و فراموش نشدنی برای مردم کردستان  و احزاب ناسیونالیست موجود در شرایط فعلی کردستان است. احزابی که ضد منافع  کارگر و زحمتکش هستند و کارنامه شان  مملو از کشتار  و ترور  کمونیست ها و ازادیخواهان در دهه های  هشتاد و نود میلادی در شهر های کردستان و به رگبار بستن مقرات حزب کمونیست کارگری عراق در سال ۲۰۰۰ در شهر سلیمانیه  و مماشات با رژیم های دیکتاتور و جنایت کاری همچون ایران و ترکیه، دارند که هیچ وقت از خاطره مردم آزادیخواه و برابری طلب پاک نمیشود. اما خبر های پخش شده از میدیاهای کردی بر خلاف نیروهای نظامی اقلیم ، مردم و جوانان در تعدادی از شهرها ی کردستان با دست خالی  در برابر حضور نیروهای مرتجع حشد شعبی  از خود مقاومت نشان دادند  وبا تظاهرات و اعتراض نفرت خود را از حضور آنان و نظامیان عراقی نشان دادند  .  حمله نیروهای مرتجع اسلامی  و نظامیان عراقی به شهرهای کردستان میبایست توسط نیروهای مردمی وچپ و آزادیخواه  جامعه بخصوص حزب کمونیست کارگری کردستان جواب می گرفت و با اتحاد و همبستگی  و سازماندهی مردمی مانع از ورود نیروهای مرتجع اسلامی به شهرهای کردستان می شدند . این تنها اقدام موثر و مقاومت مردمی  می بود که می توانست سیر تحولات در کردستان عراق را به نفع مردم رقم بزند و در عین حال احزاب ناسیونالیست حاکم بر کردستان عراق را بی آبرو و منزوی کند و دست انها را برای همیشه از حاکمیت کوتاه کند.
شرایط بعد از رفزاندوم ، بند و بست این احزاب پشت درهای بسته با دشمنان مردم کردستان ، تعلیق رفراندوم از جانب اقلیم کردستان  ، سر خوردگی و ایجاد ناامیدی در جامعه ،بار دیگر به مردم و کارگر و زحمتکش کردستان ثابت کرد که دیگر نباید بیش از این سرنوشت خود را به این احزاب نالایق و بی ربط به منافع مردم بسپارند .وقت ان رسیده که مردم کردستان ، کارگران و زحمتکشان با دخالت فعال ، با اقدامات موثر از طریق شوراهای مردمی در محل کار و زندگی خود درتحولات سیاسی جامعه دخالت کنند و سرنوشت خود را به دست بگیرند. این تلاش پیش از هرکسی وظیفه آزادیخواهان ، چپ و کمونیستهای جامعه کردستان است.
پردل زارع
۲۶ اکتبر ۲۰۱۷

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پربازدید