دوشنبه, 30 مرداد 1396 ساعت 18:07

سعید یگانه - کولبری " بردگی"

سعید یگانه -  کولبری " بردگی"saied
کولبری شغل نیست ناچاری واجبار اقتصادی است  
بیکاری وسیع و عدم وجود مراکز اشتغالزا در کردستان  خیل زیادی از بیکاران و طبقات محروم جامعه کردستان بخصوص در شهرهای مرزی را به شغل کولبری سوق داده است .شغلی به غایت غیر انسانی ،تحقیر آمیز، ، سخت و عذاب آورو در یک کلام کاری بردگی که هزاران نفر از کارگران و مزد بگیران جامعه کردستان از سر ناچاری برای امرار معاش به آن تن داده اند. به این دلیل کولبری شغل نیست ، ناچاری و اجبار اقتصادی است که به بخشی از کارگران و محرومان جامعه کردستان تحمیل شده است . کولبر به افرادی اطلاق می شود که به دلیل عدم اشتغال ، بیکاری وسیغ و مشکلات وسیع اقتصادی در کردستان از روی ناچاری و درازای دریافت دستمزدی ناچیز برای زنده ماندن مجبور به حمل کالا از ایران به عراق  و برعکس در نقاط غیر رسمی و خطر ناک در رفت و آمد هستند.  کولبری در کردستان یکی از خطرناکترین شغل های موجود واجباری به حساب می آید که از طرف دولت اسلامی حمل این کالاهها توسط آکولبران  قاچاق محسوب می شود و به همین دلیل تا به حال صدها کولبر هنگام حمل کالا در مناطق مرزی توسط شلیک ماموران مزدور دولتی ،انفجار مین ، پرت شدن به پائین کوه ،ماندن زیر بهمن و سایر عوامل طبیعی جانشان را از دست داده اند.مناطق مرزی ایران با عراق در واقع به قتلگاه عمدی کارگران کولبر تبدیل شده است.
کولبران نه صاحب کلا هستند و نه در سود واردات آن شریکند . آنها کارگران روزمزدی هستند که در ازای کالایی که حمل میکنند دستمزد ناچیزی دریافت می کنند . سود ناشی از حمل کالا توسط کولبران که به قیمت مرگ آنان نیزتمام می شودا به جیب تاجران و سرمایه داران و ماموران فاسد دولتی سرازیر می شود .
کالاهایی که از ایران به آن طرف مرز توسط کولبران منتقل می شود انواع سوخت ، گالنهای بنزین و گازوپیل، چرخ ماشینو خشکبار و برخی تولیدات داخلی است و بر عکس آنچه از از آن طرف مرز به ایران توسط کولبران انتقال می یابد بیشتر لوارم خانگی از جمله یخچال ، تلویزیون و برخی کالاهای خارجی است که گاها سنگینی انان بقدری است که کولبران به سختی از پس آن بر میآیند ، با این وصف ناچار به حمل این کالاها از راههای سخت و صعب العبور می باشند. آمار دقیقی در مورد تعداد کولبران در کردستان  در دست نیست اما بنا به گفته یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی فقط در منطقه سر دشت و پیرانشهر بین ۸ تا ۱۰ هزار نفر به شغل کولبری مشغولند.سه استان کردستان ُ کرمانشاه و آزربایجان غربی در نوار مرزی ایران با عراق و ترکیه مشغول کولبری و حمل کالا هستند.آمار دقیقی از تعداد کشته شدگان کولبر توسط "ماموران مرزی دولتی" ، در دست نیست ، اما با استناد به آمار نهادهای دولتی و مراکز حقوق بشری از ابتدای به قدرت رسیدن "دولت تدبیر و امید روحانی" تا کنون یعنی از مرداد ماه ۹۲ تا پایان اسفند ۹۵ ، ۲۱۲ نفر از کولبران در استان کردستان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای نظامی حکومت تدبیر و امید کشته و یا زخمی شده اند. در سال ۱۳۹۴ در مجموع ۱۲۶ کولبر کارگر کشته و زخمی شده اند ، که ۵۵ نفر از آنان کشته و ۳۱ تن زخمی شده اند. بنابر همین آمار در سال ۹۵ ، ۷۶ تن از کولبران توسط ماموران مرزی کشته و ۶۴ تن نیز زخمی شده اند. اینها سوای آماری است که طی این دوسال  کولبران زیادی به دلیل جنگ و گریز و دور از چشم پاسداران مزدور مرزی در اثر عوامل طبیعی ، ماندن زیر آوار بهمن و غیره جان خود را از دست داده اند.تنها در نهم بهمن سال ۹۵ ، ۱۶ کولبر در ارتفاعات سر دشت با ریزش بهمن مواجه شدند که ۵ نفر از انان در زیر برف جان خود را از دست دادند. بسیاری از کولبران پاهایشان را در اثر انفجار مین از دست می دهند ، ولی همچنان ناجارند که با عصا و یا بدون پا به این کارپر مشقت ادامه دهند. همه بر این باورند  که  تیر اندازی به کولبران برای سپاه  و نگهبانان مرزی به وسیله  تفریح تبدیل شده است. .کارگران کولبر به عناوین مختلف تهدید می شوند و هر لحظه در یک قدمی مرگ قرار می گیرند . یا توسط شلیک مزدوران دولتی جانشان را از دست می دهند و یا دور از چشم مزدوران روی مین و یا در پی تعقیب و گریز از نیروهای دولتی به پائین کوه و یا به داخل رودخانه سقوط می کنند. اگردر اثر تیراندازی مزدوران کشته و زخمی نشوند سرمازدگی و ماندن زیر آوار بهمن در انتظارشان است و گاها هنگام حمل وسایل سنگین دچار نارسایی جسمی از جمله سکته می شوند."نا ن آوران بار بر دوش و مرگ در پیش" عنوانی است که فعالان مدنی در کردستان به این بخش از کارگران اطلاق می کنند".
دولت جمهوری اسلامی و مسئله کولبران
کشتار کولبران طی سالهای گذشته با پوشش امنیتی دستگاهها و رسانه های دولتی روبرو بوده و از انعکاس و درج اخبار مربوط به ابعاد این واقعه های دردناک جلوگیری به عمل می آمد. علاوه بر این انعکاس ابعاد این فاجعه و کشته شدن کولبران توسط فعالان مدنی در محل با بر خورد امنیتی و دستگیری و ازیت و آزارآنان جواب داده می شد.  بلاخره سال ۹۴ و ۹۵ کشتار کولبران توسط ماموران مرزی و تلفات ناشی از عوامل طبیعی از جمله ریزش بهمن در زمستان سال گذشته در منطقه سردشت ، خبر کشته شدن کولبران به همت فعالان مدنی وسیعا رسانه ای شد و واکنشهای وسیعی  از جمله در رسانه بی بی سی را به دنبال  داشت وبه مسئله روز و تیتررسانه ها و مجلس اسلامی تبدیل شد  و دولت و مجلس اسلامی ناچار شدند که در انظار عموم و در مقابل فضای ایجاد شده چاره ای بیندیشند. به دنبال آن مجلس اسلامی با تصویب طرح دوفوریتی و سفر کمیته حقیقت یاب مجلس به مناطق مرزی سعی در خواباندن و حاشیه ای کردن مسئله کولبران بر آمد .  "طرح بیمه اجتماعی ، بیکاری ، مستمری ، از کارافتادگی و دیه" تشکیل تعاونی مرزنشینان ، اسفالت مسیرهای کولبری برای تردد با وسایل نقلیه ،کوتاه شدن دست واسطه ها و دلالان ، و صرف درآمد مرزی برای عمران و آبادی شهرهای مرزی" و عده های پوچ و غیر عملی و نتیجه کار  کمیته ویژه مجلس اسلامی  از زبان رسول خضری نماینده پیرانشهر در مجلس شورای اسلامی برای تامین مطالبات و امنیت کولبران عنوان شده است .تصمیماتی که فقط جنبه تبلیغاتی داشته و همانند وعده های انتخاباتی روحانی  طی 5 سال گذشته برای، ایجاد اشتغال و بهبود وضعیت اقتصادی کردستان صد در صد رسانه ای  و یک درصد از این وعده ها عملی نشده ودیر یا زود به فراموشی در میان حجم وسیعی از مشکلات جامعه به فراموشی سپرده خواهد شد..دولت جمهوری اسلامی  مطابق معمول  تعهد و مسئولیتی در قبال خواست و مطالبه مردم کارگر و زحمتکش کردستان ندارد و هر نوع اعتراض و مبارزه ای برای بهبود اوضاع مردم با بر خورد امنیتی ، دستگیری و آزار و زندان جواب می گیرد.      
امروز مطالبه اصلی کولبران قبل از هر چیز" امنیت جانی" هنگام تردد و حمل وسایل در مناطق مرزی است، که نه مسئله اصلی دولت ، نه مجلس اسلامی و نه کمیته ویژه مجلس است   و هنوز هر روز و هر ساعت کولبران طعمه تیراندازی نگهبانان مرزی دولت جنایتکار اسلامی قرار می گیرند و جانشان را از دست می دهند.بطوریکه آخرین موارد آن شنبه هشت مرداد ماه در شهرستان بانه در "دوله بی" بر اثر تیراندازی نگهبانان مرزی یک کولبر کشته و دونفر زخمی و همچنین در روز چهاشنبه یازده مرداد ماه کولبری به اسم جلال بالان در نتیجه تیراندازی مزدوران زخمی و در بیمارستان جان می سپارد.
واکنش وزارت اطلاعات به مصاحبه یک کولبر با رسانه بی بی سی
بعد از اینکه  خبر مرگ تاثیر بر انگیز  کولبران  به تیتر اصلی روزنامه های ایران تبدیل شد ، خضر عسکرزاده کولبر ۷۰ ساله ساکن پیرانشهربه دلیل مصاحبه  با رسانه بی بی بسی در مورد وضعیت کولبران از سوی اداره اطلاعات پیرانشهر مورد تهدید قرار می گیرد.بعد از انتشار گزارش بی بی سی کارت تردد او توسط هنگ مرزی پس گرفته می شود و با مراجعه مجدد برای تحویل کارت، او را در رابطه با مصاحبه مورد باز جویی قرار میدهند و گفته اند که او با این کار آبروی کشور ایران  را برده است. و به این دلیل کارت او را باطل کرده اند.
کولبران از بیمه و هر نوع حمایت قانونی محرومند و تحت هیچ گونه پوشش اجتماعی قرار ندارند. یعنی پس از مرگ کولبران ، خانواده آنان تامین معاش ندارند و در صورت زخمی شدن ویا از کارافتادگی هیگونه حمایت قانونی از آنها به عمل نمی آید و مسئولیت ادامه زندگی و دست و پنجه نرم کردن با این زندگی مشقت بار به خود آنان سپرده می شود.
شماری از کولبران در منطقه پیرانشهر کارت تردد دارند و می توانند از بازارچه های معینی آن هم نوبتی وهفته یکبار وسایل حمل و نقل کنند، که در منطقه سر دشت کولبران از این امکان نیز محرومند.شرایط دریافت کارت کولبری بسیار سخت است . کارت پایان خدمت سربازی  ،  ازدواج و دهها شروط دیگر از شرایط گرفتن کارت کولبری است که به این دلیل اگثر جوانان از داشتن این کارت بردگی  نیز محرومند، به این دلیل ناچارند خود را به آب و آتش بزنند.
مطالبات کولبران و طفره رفتن دولت آسلامی  
خواست اصلی کولبران و هزاران کارگر و مزد بگیر کردستان "امنیت جانی  و ایجاد اشتغال " با حقوق و مزایای انسانی و استاندارد در محل کار و زیست شهروندان در مناطق مختلف کردستان است .مطالبه ای محوری که دولت سرمایه داری ایران تاکنون از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کرده و به دلایل امنیتی و  سیاسی در مقابل خواست و مطاالبات بر حق مردم به ایجاد فضای اختناق ، سرکوب و زندان و تبعید و تعقیب فعالین عرصه های مختلف اجتماعی و کارگری طی سالیان متمادی متوصل شده است.
کولبری شغل نیست و نباید اجازه داد که دولت جمهوری اسلامی و مقامات محلی رژیم با یک سری اقدامات از جمله صدور کارت کولبری وغیره  ،کولبری را به شغل رسمی و ماداملعمر بخش زیادی از کارگران و محرومان مردم کردستان تبدیل کند.
وظیفه دولت قبل از هر چیز بهبود اوضاع اقتصادی ، حل بیکاری ،ایجاد اشتغال قانونمند با حقوق و مزایاو بیمه  مکفی برای شهروندان از جمله کارگران کولبر است و این باید به مطالبه محوری امروز کارگران و مزدبگیران و همه کارگران کولبردر کردستان تبدیل شود.  اما در عین حال باید خاطر نشان کرد که مردم کارگر و زحمتکش کردستان همچون سایر شهرهای ایران، اگرامروزناچارند  برای امرا ر معاش ، بهتر زیستن و تحقق مطالبات اقتصادی  به این جنگ روزمره و نابرابرادامه دهند، باید همزمان در فکر راه پایان دادن به حاکمیت ظلم و ستم و استثمارو اختناق و سرکوب باشند. حقیقت این است که  در نظام سرمایه داری و حاکمیت اسلامی آن در ایران  ، منفعت و سود جویی سرمایه داران و حامیان انان در دستگاههای حکومتی اعم از نظامی و غیر نطامی شامل قوه قضایی ، دادگاه و اداره کار و غیره از هر منفعتی والاتر است ،اگر چه این سود جویی  به  قیمت خانه خرابی ، تحمیل فقر و فلاکت و نابودی اکثریت مردم مزدبگیر و کارکن جامعه تمام می شود . مهم اما برای آنان حفظ و تداوم  وضع موجود  با همه ابزارهای ممکن و در دسترس  است . باید به این وضعیت پایان داد. این کار جنبش آزادیخواهی و کارگری درایران است . باید برای آن ابزار تشکل و اتحاد ایجاد کرد . باید صفی از رهبران در همه عرصه های مبارزه اجتماع،  کارگری و زنان آستین بالا بزنند و این امر مهم را ممکن و عملی کنند. این کار شدنی است و باید برای آن تلاش همه جانبه ای صورت بگیرد.

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت

گزارشات پربازدید